Subsidieaanvraag AxillaFlatula festival
door Stichting Driekus Vierkant Culturele Verheffings i.o.

 

We zijn gezwicht. Ondanks onze protesten tegen cultuursubsidies heeft de Driekus Vierkant redactie toch gemeend subsidie aan te moeten vragen voor een unieke culturele uiting die onze provincie wereldwijd op de kaart gaat zetten:

het AxillaFlatula festival! (okselschetenfestival)
Download hier de volledige aanvraag in PDF: axillaflatula

 

 

Schermafbeelding 2016-08-18 om 16.52.26

Zorgverzekeringen 
door bezorgd verzekeringverzorger Driekus Vierkant

Ah. De SP heeft een thema gevonden om meer mensen om te vormen tot teleurgestelde, verongelijkte, boze proletariërs: het zorgstelsel. De SP wil één centraal zorgfonds voor iedereen.

Het oude zorgstelsel: slechte service, lange wachttijden
Voorheen hadden we een zorgstelsel waarbij iedereen verzekerd was via zijn werk. Als je geen werk had, was je gratis verzekerd. En als je wat meer verdiende, moest je je privé verzekeren, en als je wilde, kon je je bijverzekeren, niet dat je dan betere zorg kreeg, want iedereen was gegarandeerd van dezelfde zorg, maar je kon dan een eigen kamer krijgen, zodat je je kamer niet met snurkende en scheten latende Tattoo Johnnies hoefde te delen.

Op zich is een centraal zorgstelsel helemaal geen gek idee. Zorg is een core maatschappelijk thema, en daar hoeft geen winst in te worden gemaakt. Dat mag je best centraal regelen. Zelfs voor een rasechte libertariër als een Driekus is centrale zorg best bespreekbaar.

Maar zoals vaker, is de praktijk anders dan de theorie. Als geld gewoon binnenstroomt, en als er geen concurrentie is, is er voor zorgverleners geen enkele drijfveer om efficiënter en klantvriendelijker te werken. Het resultaat was dus lange wachtlijsten, torenhoge kosten en een onvriendelijk, inefficiënt zorgsysteem.

Maar er was nog een ongewild neveneffect: bij grote groepen van de bevolking was de perceptie dat zorg gratis was. Dus ging met name de onderkant van de samenleving voor elk wissewasje naar de huisarts, die zonder enige rem iedereen doorverwees naar de specialist, die zonder rem iedereen door de molen haalde en medicijnen gaf. Ja zo krijg je vanzelf dat het zorgsysteem overbelast raakt en de kwaliteit onderuit gaat, en de rekening bij de werkende Nederlanders komt te liggen. Dat is niet solidair.

En alle zorg werd via de werkgever geregeld. De werknemer had geen idee. Sowieso asociaal om een werkgever te belasten met de zorgverzekering van een werknemer, helemaal als die er een ongezonde of gevaarlijke levensstijl op na houdt. Niet solidair dus.

Dit systeem werkte dus niet. Er moest dus worden ingegrepen.

Volledig geprivatiseerd dan maar?
Er is nog een ander model, extreem de andere kant op: iedereen regelt het maar lekker zelf en de zorg wordt volledig verzelfstandigd. Rijk of arm, je regelt het maar. Best een eerlijk systeem, want het maakt geen onderscheid. En iedereen weet exact wat hij aan zorg betaalt, en past dus wel op met het overbelasten van het zorgstelsel. Alleen is hier de praktijk dat je Amerikaanse toestanden krijgt: onverzekerden zonder goede zorg, en vreselijk hoge rekeningen voor elke poep en scheet. Amerika heeft het duurste zorgsysteem. De kwaliteit van de zorg is wel erg goed, maar alleen voor zij die het kunnen betalen.

Het polderzorgstelsel
Dus kwam Nederland met een uniek ander model. Lekker polderen natuurlijk. Een gecontroleerd semi-geprivatiseerd model. Lees er meer over op Wikipedia. En wat blijkt? We hebben de hoogste kwaliteit zorg van de wereld. En dat voor iedereen! Hallo! Hoe cool is dat! Bovendien is er een eigen risico en krijgen mensen inzichtelijk wat zorg eigenlijk kost, dus dat remt mooi onnodige bezoekjes aan artsen en ziekenhuizen en het remt onnodig medicijngebruik.

Alleen is het ook een vrij duur systeem. Dat wel. Helaas is het beste zorgsysteem ter wereld ook één van de duurste. Zo gek is dat niet, maar we moeten wel op de centen letten. Waarom zijn onze kosten zo hoog?

  • Ten eerste hebben we last van vergrijzing. We zijn nog teveel bezig met zorg verlenen in plaats van mensen zelfstandiger maken.
  • Ten tweede worden mensen nog te snel en te lang in ziekenhuizen opgenomen. Ook hier moeten we nog hard werken aan voorkomen in plaats van genezen, en moeten we nieuwe methoden gebruiken waardoor mensen sneller thuis zijn en thuis kunnen herstellen.
  • Ten derde, we hebben een nogal groot psychiatrisch instituut dat bakken met geld kost.

Er zijn ook een aantal weeffouten in het nieuwe systeem ontstaan:

Zo kennen we allemaal de excessen van zorgbestuurders die als voormalig ambtenaar ineens ondernemertje gingen spelen, zonder de risico’s te hoeven lopen: geen leningen aan hoeven gaan, lekker saneren aan de onderkant, de kwaliteit uithollen, en de winsten in eigen zak steken. Ophef over tonnen aan bonussen en oprotpremies, echt tandenknarsend irritant!

En we kennen allemaal het kartel van zorgverzekeraars (dat zeggen wij niet, dat zegt de OESO) dat onder leiding van André Rouvoet en Ab Klink lekker diep verweven is met de politiek. Dit kartel, dat bestaat uit tot maar vier megagrote gefuseerde verzekeraars, heeft veel te veel invloed op de wetgeving, houdt tarieven te hoog en heeft de zorginstellingen volledig in de tang. Die op hun beurt ook weer allemaal consolideren (dat is fuseren/overnemen) tot mega grote instellingen, waardoor de kwaliteit van de zorg weer onder druk kan komen te staan.

Maar wat wil de SP?
De SP wil niet terug naar het oude, vreselijke stelsel. Ze willen een NOG VRESELIJKER stelsel. In plaats van helpen de weeffouten uit het nieuwe, geniale systeem te halen, willen ze een DRAMATISCH systeem bouwen, waarbij iedereen gelijke zorg krijgt, maar alleen ‘de rijken’ (dat is in hun ogen iedereen die een gemiddeld baantje heeft) hiervoor betalen, zonder de mogelijkheid zich bij te verzekeren, en hun eigen achterban geen enkel eigen risico hoeft te betalen, waardoor we weer zullen vervallen in overvolle wachtkamers van artsen en ziekenhuizen, met lange, onnodige wachtlijsten en totale bureaucratie. Lekker gratis zorg voor je ongezonde achterban, en de rest mag betalen en zuchten.

Eenrichtingssolidariteit
Zo werkt solidariteit niet, SP. Het idee van een verzekering is dat iedereen een beetje bijdraagt, en niet één groep alles maar gratis opeist. Met je eenrichtingssolidariteit. Je moet ook solidair zijn met de mensen die het systeem moeten dragen. Solidariteit werkt twee kanten op, Ron Meyer! Collectiviteit, Ron.

Echte solidariteit begint bij je achterban
En dan nog iets, Ron. Als SPer zou ik me serieus druk maken om de gezondheid van mijn achterban. Het is namelijk JOUW achterban die de grootste druk legt op ons zorgstelsel. Want zij leven ongezond. Obesitas is de grootste volksziekte van ons land. Ondanks dat je vindt dat jouw achterban te weinig welvaart kent, zijn ze onze grootste zorg met hun welvaartsziekten. Ze vreten te veel, ze vreten ongezond, ze bewegen te weinig, ze roken teveel, ze drinken teveel, ze zorgen niet goed voor zichzelf en stellen zich te snel afhankelijk op en eisen daarmee een onevenredig groot aandeel zorg op. Zonder dat ze ervoor betalen want dat eigen risico is een lachertje vergeleken bij wat ze ons als maatschappij kosten.

Misschien moet je je achterban eens oproepen minder tomaten te gooien en ze eens op te eten. Wel zo gezond en wel zo solidair naar de rest van Nederland. We weten dat het voor een SP-er makkelijker is om naar een ander te wijzen, te huilen en te drammen en eisen te stellen, maar probeer het eens: eigen verantwoordelijkheid, je wordt er gezond van!

Drie Kusjes op je tomaat.

De Driekusredactie is met verkanzie naar camping Appelscha, dus voor het eerst sinds ons bestaan, presenteren wij u een schrijfstel van zomergast Vierkus Driekant. 

Voelt u zich ook een Driekus? Heeft u ook kopij? Stuur het naar p.sijpersma@driek.us en wij bepalen dan wel of het Driekuswaardig materiaal is. Hehe. Moi!

Feminisme
door zomergastschrijver, vrouwenliefhebber en glazenplafondkijker Vierkus Driekant

Of Driekus een keer mee wilde bootje varen, want dan konden ze anoniem verder praten, vroeg Ze via de DM. Om het filosofische twittergesprek over karakter, ziel, onafhankelijkheid, geluk en feminisme in real life verder te zetten. Ze zou een picknickmandje regelen, als Driekus de drank regelde.

Normaliter ontmoet Driekus dus niemand, maar Driekus heeft nu eenmaal een zwak voor sterke, slimme, onafhankelijke vrouwen, die ook nog eens heel feminien zijn. Dus na uitgebreid antecedentenonderzoek en een door Juridriekus opgestelde geheimhoudingsverklaring kwam daar die zonnige dag dat Driekus en Zij in het letterlijke bootje stapten. Ver weg, in Friesland notabene, want ja, geheimhouding was een vereiste.

Een beetje onwennig keken ze elkaar aan. Je bent inderdaad eh, omvangrijk, zei Ze, maar die mooi bruine krullenbos had ik niet verwacht. Driekus kon alleen maar een beetje verlegen hinniken om dat compliment, zette de punten van zijn klompen naar elkaar, keek met een schuin hoofd verlegen naar zijn voeten terwijl hij zijn handen voor zijn pens onhandig in elkaar frummelde. Zo’n held op klompen op Twitter, maar een suffe held op sokken was hij, bij zo’n intimiderende, jonge, intelligente en communicatief vaardige vrouw.

Ze aten croissants en aardbeien, en ze dronken slokjes Lagavulin uit de fles. Je schrijft veel over onafhankelijkheid, zei Ze, en over karakter. Ja dat klopt, zei Driekus, ik vind dat je levensdoelen zelfontplooiing en maatschappelijke zingeving zijn, en dat daar geluk in zit, vooral als je je geluk kan delen. Rijkdom is leuk, maar geluk en welvaart zijn belangrijker, en een hoger doel dus, want een maatschappelijke rol vervullen leidt uiteindelijk tot een veel hogere soort rijkdom. Dat hogere bereik je alleen maar als je onafhankelijk denkt, bij jezelf weet dat je intrinsieke motivaties goed en oprecht zijn en je niets aantrekt van anderen als ze afgunstig zijn en je zelfverzekerdheid met ego verwarren. Als je anderen ook zo open benadert, dan zul je zien dat de meeste mensen ook opener worden en mee kunnen worden genomen in je enthousiasme. Tenminste, als hun karakter niet al teveel verpest is door negatieve omgevingsfactoren en ervaringen of een al te beperkt EQ en IQ. Je kwetsbaar opstellen, je openen voor een ander, het is juist een kracht, en je moet het durven, en het laat je genieten van het leven, samen.

Wauw zei Ze, wat je over karakter zegt, ik vind dat mooi. Is karakter niet een combinatie van wat je aan externe invloeden meekrijgt, en je ziel? Je ziel als je echte oorspronkelijke ik? Ik vraag me wel eens af of je ziel gevormd kan worden, en waar je originele eigenheid vandaan komt. Zit dat in je genen? zijn dat eeuwenoude genen die blijven leren en generaties lang doorgeven en jouw eigen ik vormen, al voor je geboren bent? Of is een ziel een entiteit die doorleeft en je lichaam maar je tijdelijke schip is?

Ik geloof niet in dat vage, antwoordde Driekus, en zeker ook niet in het religieuze, dat een ziel blijft doorbestaan, ik geloof zeker wel dat een ziel bestaat en ik ben het met je eens dat het niet anders kan dat een ziel door DNA wordt gevormd, en daar stiekem al heel veel ervaringen in zitten die je vormen. En je persoonlijkheid wordt inderdaad om die ziel heen gevormd, door culturele invloeden, je opvoeding, vrienden, cultuur, maatschappij en ervaringen.

Ja, zei Ze, want hoe kan het anders dat kinderen, uit hetzelfde gezin, met dezelfde opvoeding, maatschappij, cultuur en ervaringen toch totaal andere karakters ontwikkelen en hele andere levenspaden kiezen? Dat kan alleen maar omdat je ziel, je eigenheid al geprogrammeerd is. DNA dus.

Het bijzondere van de mensheid, zei Ze, is dat we in staat zijn geworden om voor het eerst sinds ooit, meer kennis buiten ons brein te hebben kunnen opslaan, dan daarbinnen. Het Internet is naast DNA en cultuur de derde pijler waarin we onze ervaringen en kennis vastleggen, en delen en verrijken. We leven wat dat betreft in een ongekend fascinerende tijd, ik denk dat veel te weinig mensen zich beseffen hoe revolutionair dit evolutionair gezien eigenlijk is.

Driekus en Zij namen nog een slok Lagavulin. Hij keek dwars door Haar schip -Haar lichaam- heen, keek door Haar stralende ogen recht in Haar ziel, en zag een heldere en intellectuele geest, en ze zaten zo ongelofelijk mooi op dezelfde golflengte. Wauw, dacht hij. Wat een mooi mens. Wat een vrouw. Ik ben een beetje verliefd.

Maar zei Ze, hoe kan het toch dat, als we het over zulke mooie onderwerpen hebben, zelfs hier in onze moderne verlichte wereld, mannen vrouwen vaak toch nog als minderwaardig zien? Als lustobject? Ik bedoel, notabene jij plakt elke vrijdag heel Twitter vol met lustobjecten, met je #luievrouwen!

Ja ho wacht, Zei Driekus, wat je nu zegt is echt zo’n typische zwart-witte feministische reflex: het is echt niet zo dat als je vrouwen als gelijkwaardig ziet, je niet meer kan genieten van de schoonheid van zelfbewuste en sensuele vrouwen! Vrouwen moeten net zo van het leven kunnen genieten, als mannen! De wereld is je speeltuin. De #luievrouwen zijn juist een ode aan die vrouw die zowel geestelijk als lichamelijk zelfbewust is, en met Haar wereld speelt! Ja en met zichzelf, haha.

Ze lachte. Wauw. Die lach. En die ogen. Driekus genoot van Haar nabijheid. Ze was prachtig, op alle niveau’s. Flirtte Ze nu met hem? Of was het alleen een oprechte respectvolle lach? Hij was hier niet goed in, vrouwen lezen. Niet zo.

Ze waren even stil en genoten van het moment. Het water, de zon, het briesje en de lichte euforische mix van goed gezelschap, whisky en een goed gesprek. Dit, Zei Ze, dit. Ja zei hij, geluk delen, momenten delen: dank je.

Ze reden terug. Hij zou Haar in 050 afzetten en dan doorrijden naar Kiel-Windeweer. Ze zat naast Driekus op de trekker. De radio speelde het vrolijke Hula Hoop liedje. Wapperende haren in de wind, en Haar haren wapperden ook. Ze keek genietend over de Groninger velden in de ondergaande zon. Driekus reed hard. De trekker stuiterde over de bochtige B-wegen. Haar arm raakte zachtjes de zijne aan. Hij schrok. Elektriciteit. Haar mooie bruine slanke arm, met kleine blonde haartjes. Driekus gaf meer gas, de trekker gromde en Driekus gromde van binnen. Stiekem keek hij naar Haar. Haar profiel. Haar lichaam. Haar benen. Raak me alsjeblieft nog een keer aan, dacht hij. Hij leunde stiekem iets naar Haar opzij en verlegde zijn arm een stukje in de hoop nog een aanraking uit te lokken. De trekker schoot over een drempel, Ze schrok en gaf een gilletje. Ze legde Haar hand even op zijn arm. En zijn hart sloeg over. Ze lachten naar elkaar. En bleven elkaar even aankijken.

De trekker stond schuin op Haar stoep. In Haar gang zoende hij Haar intens met beide handen op Haar wangen, en schopte Haar voordeur met zijn klompen achter zich dicht. Hihi, dit kan echt niet hoor, zei Ze. Maar dit was onomkeerbaar. Hij zoende Haar weer. Ze beantwoordde zijn zoen intens en trok hem tegen zich aan, aan de open rand van zijn overall. Hij stond tussen Haar benen en was een kop groter. Hij duwde Haar tegen de muur, ging tegen Haar aan staan en hun handen gleden over elkaars lichamen, voelend, zoekend, tastend, gretig. Ze zoende fantastisch en ze zochten naar elkaars knoopjes. De overall ging verder open en Haar topje ging uit. Haar slanke warme zachte buik tegen de zijne, terwijl ze zo intens zoenden en elkaar verder uitkleedden, het was gekmakend. Alleen nog in ondergoed stonden ze daar in de gang. Ze had een prachtig zwart kanten setje aan en Driekus droeg zijn groene Van Hulley JohnDeere onderboxem waar Ze om moest lachen. Ze streelde plagend zijn kruis en voelde. Driekus tilde Haar op, tegen de muur, Ze voelde zijn brede schouders en spieren, drukte hem tegen zich aan en ze zoenden, hun lichamen vonden een cadans. Hun adem werd zwaarder, de tongen en lippen heftiger en god, wat rook Ze lekker en wat was het fijn Haar haar over zijn gezicht te voelen.

Dit kan echt niet, zei Ze weer. Maar Ze nam hem mee naar Haar slaapkamer. En keek hem verleidelijk aan. Zo verleidelijk. Driekus duwde Haar op het bed, Ze viel achterover en lachte verlegen. Hij hing boven Haar en zoende Haar. Drie kusjes onder Haar oor, en drie kusjes in Haar nek. Prrrr, zei Ze. Ze is speels dacht Driekus, maar voordat hij verder kon denken zette Ze Haar nagels in zijn rug. Argh, die pijn was heftig maar stiekem ook fijn. Hij zoende Haar sleutelbeen, hals, borst, en Ze woelde met Haar handen door zijn krullen. Hij gaf meer lieve kusjes. Op Haar BH. Op Haar buik. Lieve kusjes, maar zijn grote handen kneedden Haar heupen en benen stevig. Lieve kusjes op Haar been. Op Haar knie. Ze hijgde, sloot Haar ogen en genoot. Driekus streelde met zijn vinger langs de binnenkant van Haar bovenbeen naar boven. Ze beet op Haar lip en Ze hield Haar adem in. zijn vinger gleed langzaam door Haar lies. Ah, gemeen, fluisterde Ze en deed Haar ogen even open. Driekus grijnsde. Hij boog voorover, deed zijn handen achter Haar rug en knipte Haar BH open. En legde Haar BH over Haar ogen. Prrrr, zei Ze weer. Met zijn mond gleed Driekus langzaam over Haar buik. Plagend. Strelend. Ze spande Haar buikspieren aan. En ademde dieper. Hij gaf een langzame zoen, op Haar kruis. Hij voelde Haar broeierige warmte door het stofje heen. Ze schokte en kreunde. Wil je nog drie kusjes, vroeg hij? Ze knikte. Maar in plaats daarvan nam hij een slok Lagavulin uit de fles in zijn mond, zoende Haar en deelde de whisky met Haar. Driekus liep weg om de fles weg te zetten.

Hij was ineens stil. Ze lag daar, maar zag niets. En ze wachtte in spanning op wat komen zou. Ineens: een hand op Haar onderbeen. Toen een zoen in Haar nek. Hij pakte Haar handen en legde beiden onder Haar rug. Een vinger streelde van Haar hals, over Haar borsten, buik en benen omlaag, en weer omhoog. Driekus duwde zachtjes Haar stringetje opzij, weer stokte Haar adem, en hij drukte zijn hand vol en stevig tegen Haar warme, vochtige kruis. Ze schoot omhoog waardoor Haar BH van Haar gezicht schoof. Dat was niet de bedoeling, hij keek streng, legde deze terug en zei, ssssssst, en geniet. En hij kuste Haar. Daar. En weer. En weer. Zachtjes ging nu ook zijn tong op en neer, terwijl hij zijn armen om Haar benen sloeg en stevig vasthield. Ze proefde goddelijk. Ze gaf zich over en genoot. Al gauw was de wereld verdwenen, waren er alleen Zij en Driekus, en de golven van genot in Haar lichaam. Steeds heftiger ademde Ze, steeds heftiger spanden Haar spieren, steeds heftiger kuste en likte hij. En toen… toen streelde zijn hand over Haar zij, over Haar been, naar Haar kruis. Vingers zochten en vonden. Diepte. Vochtigheid. Warmte. Ze werd gek. Nog nooit was Ze zo snel opgewonden geweest. Nog nooit had iemand Haar zo aangepakt. Haar hart ging te keer. Maximale massage, overal, geen idee waar, maar hij dwong Haar met zijn handen en mond naar een gekmakend en opzwepend ritme. Sneller, heftiger. Sneller, heftiger. Daar kwam het. Spieren spanden aan. Haar adem ging veel dieper en Ze begon te kreunen. Hij reageerde door nog heftiger te keer te gaan. Het schoot als een blikseminslag door Haar lichaam en al Haar spieren spanden zo aan dat Ze ongecontroleerd bewoog, en schokte, Ze kreunde hard en Ze schokte, en hij voelde Haar diep van binnen samenknijpen. Ze kwam. Ze schokte, en Ze kreunde en Ze schokte. En Ze ontspande. Hij ging naast Haar liggen en streelde haar. Nam de BH van Haar ogen. Verlegen lachte Ze en draaide Haar hoofd even weg. Hij gaf Haar een kus. En sloot Haar in zijn armen. Haar hart bonste nog na, en Haar adem bleef nog even zwaar, maar al gauw werd Ze kalmer. In zijn armen vielen ze beiden in slaap.

Hij deed een oog open. Het was nog vroeg. Het ochtendlicht kwam door Haar dakraam: haha dat is haar glazen plafond, dacht hij, nee daar heeft Ze absoluut geen last van. Ze lag naar hem toe, hun benen verstrengeld en armen om elkaar heen, Haar hoofd tegen zijn borstkas. Wauw dacht hij. Wauw. Ra ar eigenlijk. Nee mooi. Dat twee mensen die elkaar nog nauwelijks kennen zo snel geestelijk en lichamelijk verbonden kunnen raken, alsof je elkaar al jaren kent. En toch ook weer niet. Ik wil Haar helemaal ontdekken, dacht hij. Ze ademde zacht. Wat zou Ze dromen, vroeg hij zich af. En wat mooi, dat iemand zo vertrouwd in je armen kan liggen. Hij schoof de dekens langzaam van Haar af. Hij keek naar Haar. Het haar verwilderd tussen hen in. Ze had een mooi ovaal gezicht. Volle lippen en enorme ogen. Een klassieke schoonheid. Ze was slank, en zacht. Hij streelde over Haar schouder, zij en rug. Ze reageerde met een Hmmmm, maar sliep verder. Langzaam kwam hij overeind. Boog naar Haar buik. Haalde diep adem. Zette zijn lippen naast Haar navel. En proestte heel hard. Ze schrok, gilde en hij lachte. Verdwaasd keek Ze en riep: nou! Hahaha, ja een Driekus blijft een Driekus. Hij porde in Haar zij en kietelde Haar, en zoende Haar en hield Haar stevig vast.

Die #luievrouwen hè, zei Ze, ik vind het mooie foto’s. Stijlvol, en toch spannend, ik verzamel zelf ook zulke foto’s. Na zo’n nacht had Driekus al het vermoeden dat Haar intenties om hem voor een gesprek uit te nodigen niet puur filosofisch waren. Dus toch die #luievrouwen. Ze liet foto’s zien. Wauw. En vertelde open over Haar fantasieën. Die ze samen allemaal uitprobeerden. Ze ontdekten elkaar. In bed. Op de tafel. In hotelkamers. In het bos. Tegen de muur. Uitdagend, genietend, speels en vrij. Van lieve momenten waar ze op een wolk zweefden, tot rauwe pure lust. De beste seks ooit. Niet alleen hij, maar ook zij was erg actief. Ze vond het ook heerlijk om hem te laten bepalen, in bed, met volledige overgave. Maar niet daarbuiten. Daarbuiten waren ze gelijkwaardig. En ze ontdekten elkaar geestelijk. Hun gesprekken gingen over de maatschappij, hun normen, hun werk, vriendschappen, levensdoelen, ambitie en geluk. Ze leerden van elkaar. Hielpen elkaar verder. Ze maakte hem gelukkig. Hij voelde zich door Haar een man. Zij werd zijn Muze. Zijn onafhankelijke, sterke, slimme, sensuele, prachtige en humorvolle Muze. Die het stiekem best moeilijk vond om in Haar ziel te laten kijken. Hij brak er door heen en dat beangstigde Haar. Hij zag Haar nukken en grillen en eigenaardigheden. Ook die met elkaar durven en kunnen delen en accepteren is geluk. Hij was verliefd geworden op Haar ziel. Voor altijd. Zijn Muze. Waar Ze ook is. Wat Ze ook doet. Zij werd #hoofdluievrouwen en Ze zat in zijn ziel. Of ze ooit hun ervaring via DNA door zullen geven weet niemand. Of ze hun ervaring via cultuur door zullen geven: zeer waarschijnlijk. Maar dit verhaal is nu opgetekend en zal zich dankzij het Internet verspreiden en voortbestaan, zoals Zij zo mooi beschreef, in dat bootje in notabene Friesland.

Vier Kusjes.

Tien echte Groninger gebruiken
Door autoantropoloog en Grolandicus Driekus Vierkant

Ja goidag eem! Hing Driekus dus in de verkanzie, in de boerderie, op zijn luie zwarte skailederen bank lekker met de laptop op de dikke blote pens een beetje te internetsurfen, je weet ja wel ja, met de ene hand in de zak paprikachips en de andere hand een beetje scrollen op dat glijdoosje van de openklapcomputer, af en toe reikend naar een glas Lagavulin dat vervaarlijk edoch keurig balanceerde op de zijleuning. Want ja met deze verregende zomer is er toch weinig anders te doen.

Kreeg uw Driekus een link onder ogen. Deze. Tien Groninger Gebruiken. Man man man! Een of andere ZZPer in de communicatiemarketingPR sfeer heeft ook een cursus bloggen gevolgd hoor. Regel nummer 1: top tien lijstjes scoren altijd lekker goed. JA MAAR DAN MOET JE WEL MET EEN LEUKE TOP 10 KOMEN JA. Met je gesubsidieerde rommel. De tenen uwer Driekus staan nog krom in de klompen.

Het begint al met de eerste in hun rijtje. De Martinitoren is geen Gronings gebruik. Hoe kan een toren nu een gebruik zijn. Zelfs niet in Groningen, kan een toren een gebruik zijn. Sowieso, de Martinitoren is een symbool van eeuwenlange christelijke onderdrukking van inwoners, en dan nog met name vrouwen, andersgelovigen en andersgeaarden, dus eigenlijk moeten we die Martinitoren vandaag nog symbolisch slopen. Dat lelijke oude overbodige ding.

Daarom, het is toch komkommertijd op onze redactie, alhier de ECHTE tien Groninger gebruiken!

NUMMERRR 10: haha er is dus geen nummer 10
Want Groningers zijn eigenzinnig en doen het allemaal net iets anders dan de rest van ons landje, en dat maakt Groningers authentiek, eerlijk, bot en kleurrijk.

NUMMERRR 9: Oost-Groningers uitlachen
Ja kijk, je hebt Groningers en Oost-Groningers. Die eersten, best ok. Misschien niet allemaal zo ambitieus maar wel betrouwbaar. De meesten. Maar je hebt dus ook Oost-Groningers en ja, als je massaal afstamt van luizige zwervers die ooit vanuit het hele land werden gezonden om turf te steken en vervolgens inteelt en communisme tot doelen stelt, ja dan vraag je er ook gewoon om. Het jaarlijkse Oost-Groningers uitlachfestival wordt daarom dagelijks gevierd. Je kan ze spotten bij bijvoorbeeld Wildlands, maar ook op zaterdag in de Herestraat als de hele familie Spekkinga voorbij komt waggelen, morsig likkend aan een ijsje.

NUMMERRR 8: op de trekker boodschappen doen
Spoor en asfalt, het is verspilling van belastinggeld als je het een Groninger vraagt. Sowieso, een weg. Hoezo bepalen ambtenaren waar jij moet rijden. Geef iedereen een trekker en hij maakt zijn eigen weg, zelfs in de lekkere vette Groninger klei. Een beetje Groninger is uit die klei getrokken en broest gewoon op zijn John Deere in een rechte lijn van Kiel-Windeweer naar Stad om een paar flesjes Lagavulin en een broodje shoarma te regelen. Ja en dat lukt je dus niet in dat stomme Drenthe of Friesland want er zit daar altijd weer een bos met hunebed of een meer met water of zo in de weg.

NUMMERRR 7: vrouwen zonder plamuur
Plamuur smeer je op de muur, zei moe, en zo is het gebruik in Groningen dat vrouwen er niet altijd even florissant bij lopen. Studentes in pyjama in de supermarkt. Vrouwen met kleren als hobbezakken, waar een Komo vuilniszak nog mooier zou zijn. En dus weinig tot geen make-up. Ja deze boerinnenstijl is soms schrikken, maar aan de andere kant, de vrouwen zijn hier soms zo prachtig dat de pure natuur in volle glorie aanschouwd mag worden, zonder die façade. Bovendien scheelt het ook dat je witte hoeslakens niet steeds onder de foundation en rouge en lipgloss en mascaravlekken zitten. Die andere vlekken zijn al erg genoeg ja.

NUMMERRR 6: zeehondenseks
Toegegeven, dit gebruik komt alleen voor in hele kleine delen van onze mooie provincie en wordt alleen gebezigd door oude haringfeeksen. Maar we vonden het toch even het vermelden waard, want folklore moet je koesteren.

NUMMERRR 5: De klemtoons anders leggen
Het is WINschoten en niet winSCHOten. AppingeDAM en niet appINGEdam. GROningen. Niet GroNINGen.  SIDdeburen en niet siddeBUren. SCHEEMda en niet scheemDA. En het is niet Leek maar Jewilernietdoodgevondenworden.

NUMMERRR 4: Twintig voor zeggen in plaats van tien over half
Er zijn dus Groningers die best goed ABN praten. Gemiddeld beter zelfs dan zeg maar die hele Randstad, met hun rare kakaccenten en stedelijke oraalauditieve afwijkingen. Maar je betrapt een Groninger door om bijvoorbeeld 14:40 te vragen hoe laat het is. Wij zeggen dan twintig voor drie, in plaats van tien over half drie. Betrapt!

 

NUMMERRR 3: Friezen plagen
Friezen happen zo lekker. Het is alsof die loden plaat in hun hoofd kortsluiting veroorzaakt als je aan hun trots zit. Ja en waar die trots op gebaseerd is, wij snappen het niet. Ja ze hebben mooie vrouwen. Onbegrijpelijk als je naar die kerels kijkt. Maar dat is dan weer hun trots niet. Nee die trots is iets wat ze identiteit noemen. Maar een stijve nek, nasaal stemgeluid en een bij de geboorte aangeleerd spraakgebrek identiteit noemen terwijl je op een stok over een sloot springt (demp die sloot dan sukkel, dan kun je er tenminste met je trekker overheen), wij zien het gewoon niet. Alsof een Groninger trots is op klei. Het is gewoon klei. En dan toevallig nog de meest vruchtbare grond van de wereld. Maar het blijft gewoon klei. Nee hoor een Fries gaat helemaal dwepen met zijn povere grasveldjes doorzeefd met stukjes brak water wat ze meren noemen en waar geen voedsel op kan groeien. Water is schoonmaakmiddel en melk is voor kalfjes. En dan is de Weduwe Joustra ook nog eens failliet. Geen wonder als je man dood is.

NUMMERRR 2: Fietsers ontwijken
Volkssport nummer 1 is een dagje Stad en dan spelen we Kruispuntje. Tienduizenden fietsers komen er per dag over een kruispunt, terwijl alle vier kanten tegelijk groen krijgen. Je speelt dit spel met vier man. Je verdeelt je over het kruispunt. Ieder zoekt bij rood licht een dronken student (dat zijn ze allemaal, op elk moment van de dag, dit is de hint naar nummerrr 1) en stoot hem van zijn (gestolen dus het mag) fiets. Je gaat dan met zijn vieren bij groen tegelijk op je fietskrotjes als een dolle over dat kruispunt. Degenen die zonder te botsen met andere fietsers de overkant halen, mogen een shot Hooghoudt en dan is het wachten tot het weer groen is. Twee shots als je het in de ochtendspits doet.

NUMMERRR 1: De legendarische Groninger kroegentocht
Goedkoop bier. De grootste concentratie kroegen en clubs op een vierkante kilometer. Alle kroegen op loopafstand. Heel veel studenten. Vrouwenoverschot. Meer pizzeria’s per hoofd van de bevolking dan Napels. Op elke hoek een shoarmatent. Geen sluitingstijden. En een lekker sfeertje. Als je in 020 om 23:30 de trein naar 050 neemt, kom je om 01:30 aan en dan begint het in 050 net gezellig te worden. De donderdag is het meest relaxed want studenten doen toch niks op vrijdag. Maar elke dag is het feest in 050, tot de vogeltjes fluiten en uw oren ook. U volgt Driekus op Twitter maar voor de beste kroegtips in zijn timeline!

 

Hema gooide een campagne online met T-shirts met tom poucen en rookworsten:

Driekus kwam met extra exclusieve designs:  

Infoversum
door omniverseel sterrenkijker Driekus Vierkant

serveimage

Het was 20 juli 1969. De dag dat Neil Armstrong de stars and stripes op de maan plantte. Het was exact op dat moment dat Driekus werd geboren. Je kan je dus wel voorstellen dat Driekus iets met sterren heeft. Overigens, de eerste ster die ik zag was die van mien moe, en ik schreeuwde er hard bij om de longen vol te zuigen met hun eerste zuurstof. Maar dat terzijde.

Nog maar zeven jaren later lag Driekus op een zwoele zomeravond in het twee kontjes hoge grasland van Kiel-Windeweer, met een even jonge boerinnendeerne in de arm en een grasspriet in de mond verwonderd naar de sterren te kijken. Driekus, fluisterde ze dan. Driekus. Maar Driekus dacht alleen maar na en keek omhoog. De neuronen in zijn hersens knetterden. Over de immense grootheid van sterrenstelsels en hoe het model van die microscopische atomen met hun elektronen zo sterk lijkt op dat van ons grote zonnestelsel. Zouden er wezentjes zijn die op een elektron wonen en dat hun Aarde noemen? En zijn wij dan Goden die met onze nucleaire kennis atomen splijten en fuseren en daarmee complete werelden wegvagen en scheppen als waren het grote oerknallen? En was dat dan goed, of fout? Nee, tussen Driekus en zijn jeugdliefde daar in het veld werd het nooit iets, zo diep was Driekus in die tijd verzonken in natuurkundige, sterrenkundige en filosofische mijmeringen.

We reizen even als een Buck Rogers door de tijd naar het futuristische tijdperk van 2014. In Stad Groningen wordt het prestigieuze Infoversum geopend, door initiatiefnemer prof. dr. Edwin Valentijn, die hork van een interimburgemeester Ruud Vreeman en CCCP kosmonaut CdK Max van den Berg:

Het Infoversum was een initiatief van sterrenkunde van de RuG, en medefinanciers waren de Gemeente Groningen en de Rabobank. En nog veel meer partijen want de website, die inmiddels offline is gehaald, heeft Driekus alsnog kunnen achterhalen uit de duistere nebula’s der interwebs:

Schermafbeelding 2016-07-16 om 13.11.59 Schermafbeelding 2016-07-16 om 13.12.13

Want u raadt het al. Al het geld is FOETSIE. Miljoenen weg. €2,5 miljoen publiek geld verdampt, als een Noord-Koreaanse raket. Alle mensen in bovenstaand lijstje, ALLE betrokkenen hebben liggen slapen. Wensdenken. Rekent u maar even mee:

Schermafbeelding 2016-07-16 om 13.25.03

Wat Driekus dus in 1 minuut in een excelsheetje duwde, hebben ALLE genoemde partijen nagelaten en hoe heet dat in Driekusland? ONBEHOORLIJK BESTUUR. Een dikke schop met de klomp onder hun ster mogen ze hebben! Dus bij deze zijn de namen van alle betrokkenen, ondanks hun poging om de site offline te trekken, vereeuwigd in de sterren van het Internet.

Het businessmodel van het Infoversum was berekend op 260000 betalende bezoekers per jaar. Met 265 stoelen zou het Infoversum bij 300 open dagen MEER DAN DRIE KEER PER DAG uitverkocht moeten zijn. Nou dat lukt de Moulin Rouge in Amsterdam misschien, maar die hebben andere CONTENT dan het Infoversum dat met een maatwerk surround projectiesysteem alleen maar films kan vertonen die specifiek voor het Infoversum gemaakt zijn.

Hee, het neerzetten van een compleet proprietary duur systeem wat nergens anders voor kan worden gebruikt, het doet ons ergens aan denken! Waar kennen we meneer Valentijn nog meer van?? Jawel, gevonden!

Schermafbeelding 2016-07-16 om 14.12.24

Weet u ons verhaal van onlangs over de RuG en IBM nog?? Men wil tientallen miljoenen publiek geld voor een nieuwe supercomputer, een kijk-mij-de-langste-hebben speeltje voor universitaire bestuurders en sterrenkijkers. Een supercomputer waar specifiek programmatuur voor moet worden gemaakt, dat nergens anders gebruikt kan worden. De computerspecialisten van de RuG zelf, vinden de supercomputer een kreng en bouwen liever zelf goedkope systemen waar ze wel mee uit de voeten kunnen. Ziet u ook de overeenkomsten?? De Blue Gene supercomputers zijn erg duur oud schroot… een insider quote:

CmhWvgJWEAASBio

Laat het Infoversum eens een wijze les zijn en zet een DIKKE STREEP door die supercomputer. Wees eens een heldere ster. 

Gaan wij nu even sterren kijken. Drie Kusjes en never give up, never surrender!

 

sterren kijken
sterren kijken

Wat er fout is aan het basisinkomen
door filosofisch levensgenieter en levensgenietend filosoof Driekus Vierkant

Driekus kantelde het glas langzaam, waardoor de stroperige vloeistof traag golfde en aan het glas bleef kleven, en als je goed keek zag je in het fonkelende kristal de suikerslierten dansen rond de alcohol en het kleine verplichte drupje water.

Driekus zat in het warme zachte licht voorover gebogen in een hoekje aan de bar in de drukke bruine Stad-Groninger kroeg, intens gefocust op zijn glas Lagavulin, getergd door het gemis van de warme zachte vrouwenschoot van zijn muze, #hoofdluievrouwen, in zijn in alcohol gedrenkte cocon te peinzen en te genieten van de amberkleurige vloeibare liefde, terwijl het geroezemoes om hem heen in onverstaanbare flarden sprak, met oppervlakkige onderwerpen als vrouwen en werk, afgewisseld door warme klanken der bluesmuziek.

Dit intieme moment tussen man en whisky werd ruw verstoord door één enkel woord, dat als een bliksemschicht de verdoofde hersenpan binnendrong. De combinatie van gesprekken, luide muziek en de isolerende deken die de whisky brengt had het triggerwoord nooit door mogen laten. Maar toch. Daar was het.

‘Basisinkomen’.

Verdomme! Je kan ook geen avond zwelgen in het leven, zonder dat iemand het verpest.

Driekus richt zijn grote lijf langzaam op van zijn barkruk, vraagt de barman om de fles Lagavulin, loopt stram op de groep af waar het basisinkomen het onderwerp is, kijkt de mannen en vrouwen aan, en zegt met zware stem:

“Moi. Ik ben Driekus en ik ga jullie vanavond van dat hele idee van het basisinkomen afpraten. Wedden om deze fles whisky??”

Niet efficiënter
De belofte dat het basisinkomen een enorm complex systeem van ambtenaren en regels en toelagen vervangt, en daarmee efficiënter is. Het is niet waar. De overheid is nu eenmaal een altijd uitdijend apparaat. Dit monster verzint wel iets anders. Denk bijvoorbeeld aan de inkomensval van iemand in de bijstand die met alle toelagen netto ruim €2000 ontvangt. Die zal bij een basisinkomen terugvallen tot €1250. Reken maar dat voor dergelijke groepen mensen alsnog weer een hele kermis aan toelagen en ontheffingen gaat worden opgetuigd, inclusief de hele ambtenarij om de regels te verzinnen, uit te voeren en te handhaven.

Niet onafhankelijker
De claim dat vrouwen door een basisinkomen onafhankelijker worden. Wat een flauwekul. Vrouwen worden niet onafhankelijk van een man als die man belasting moet betalen zodat de overheid haar een basisinkomen kan geven. Dan wordt ze afhankelijk van de overheid. Een basisinkomen maakt een vrouw afhankelijk: opleiding en werk maken haar onafhankelijk.

Onbetaalbaar en onhaalbaar
Als je iedere Nederlander boven de 18 €1250 per maand wil geven, kost dit ruwweg €200 miljard euro per jaar. Dat mag worden opgehoest door een werkend deel van de bevolking van maar 7 miljoen mensen, die dus netto minimaal €2300 per maand mogen ophoesten en daarvan €1250 weer mogen ontvangen. Dit is sowieso zinloos rondpompen van geld, bovendien stijgt de lastendruk van deze werkende groep enorm, met grote welvaartsdaling tot gevolg. Daarnaast is het politiek qua nivellering totaal onhaalbaar dat ‘rijke’ mensen (haha stomme SP-ers, mensen met een gemiddeld inkomen zijn niet rijk) evenveel geld ontvangen als zij aan de onderkant van de maatschappij. Oh ja en als je als land het basisinkomen invoert, ondermijn je je internationale economische positie meteen, en dat is voor een handelslandje als Nederland vragen om een enorme aderlating in je welvaart. Sowieso laten we het eerst eens over een vlaktaks hebben, een genivelleerd en dus eerlijker verdeling van de lasten voordat je weer lekker eenzijdig eenrichtings-solidair over de lusten praat.

Er is altijd werk
Er wordt geroepen dat er straks geen werk is omdat robots alles overnemen en we dus straks iedereen wel een basisinkomen moeten geven omdat anders iedereen werkloos en arm is. Dat is je reinste flauwekul. Exact dit werd vroeger ook geroepen toen de landbouwmechanisatie werd geïntroduceerd. Boerenknechten gooiden hun klompen in de machinerie (letterlijk: sabotage, klomp = sabot in het Frans) omdat ze allemaal hun noeste baantjes op het land kwijt zouden raken en tot landloperij zouden vervallen. Niets is minder waar, want door mechanisatie en industrialisering hoeven mensen geen dom repeterend zwaar werk meer te doen, is de voedselproductie gestegen, is er in steeds meer delen van de wereld geen honger meer, is de welvaart enorm toegenomen en hebben de arbeiders van destijds opleidingen kunnen volgen en slimmere banen kunnen vinden. Marketeers, ambtenaren, journalisten, ICT-ers en projectmanagers zijn de landarbeiders van de 21e eeuw en ze hebben zeeën van vrije tijd. Bovendien, door robotisering en circulaire economie worden grondstoffen, producten en diensten goedkoper, en kunnen ook mensen aan de onderkant van de maatschappij toegang vinden tot meer welvaart. Onze welvaart is nog nooit zo hoog geweest en dat zal met robots nog mooier worden! Twee dagen werken en seks met robots, hallo!!!

Welvaart
Er wordt beweerd dat het verschil in rijkdom drastisch toe zal nemen als we niet verder nivelleren en dat het basisinkomen daar een belangrijk instrument voor is. Het basisinkomen als middel tegen elk probleem, het kan zo op Amazing Discoveries, Mike! Een verschil in rijkdom is helemaal niet erg. Het prikkelt mensen om er ook een tandje bij te doen, om ook meer welvaart te kunnen hebben. Wat niet goed is, is het gebrek aan een middenklasse. Die paar elitairen die miljoenen verdienen: laat ze lekker. Als de rest het maar beter heeft dan voorheen. Een groter verschil met de elite is niet erg, zolang de onderklasse maar kleiner wordt en de middenklasse het beter krijgt. Het is niet zo dat robotisering de middenklasse kleiner maakt en de onderklasse omlaag duwt. Nee, de geschiedenis leert ons dat de middenklasse steeds meer welvaart heeft en tevredener is dan ooit. Als jouw welvaart drie keer hoger is dan die van je ouders, en de welvaart van je kinderen drie keer hoger zal zijn dan dat van jou, wat maakt het dan uit dat er een kleine elite is die 10, voor mijn part 20 meer rijkdom (rijkdom is niet hetzelfde als welvaart) kent? Het echte probleem is niet de toename van rijkdom van een kleine elite, het echte probleem is dat er stromingen zijn die de middenklasse onder druk zetten en een grotere onderklasse aan het cultiveren zijn, soms met de beste intenties. Soms ook niet. We willen juist van die paternalistische nep-welvaartsstaat af, van die Dutch Disease af, we willen niet nog meer verziekt worden!

Foute prikkel
En daar raken we de kern van mijn betoog, whiskyvrienden! De allerbelangrijkste reden tegen het basisinkomen is dat het een in- en in-foute prikkel is. Een asociale prikkel. Van het basisinkomen wordt beweerd dat het mensen onafhankelijker en actiever maakt. Maatschappelijker betrokken. Dat geldt voor maximaal 15% van de bevolking. De rest -tokkie-Nederland- gaat achterover leunen. Die groep wordt aartslui. Nog luier en verwender dan ze nu al zijn. Als je nu €2000 netto verdient met 4 dagen werken, en je ineens €1250 in het handje krijgt, wat ga je dan doen? Juist, minder werken. Lekker op je kratje voor de deur zitten, shaggies roken en SP stemmen voor een nog hoger basisinkomen. Men wordt ook minder betrokken. Hou je muil stomme buurman, je hebt toch een basisinkomen dus kom niet bij mij aankloppen voor hulp, zak lekker in je eigen misère. Het basisinkomen ondermijnt de middenklasse en stimuleert een inactieve, aartsluie en asociale onderklasse die nooit meer mee zal komen met de vaart der volkeren.

Geluk
En dan, whiskyvrienden, een afsluiter. Geld is niet hetzelfde als geluk. Het is een gevolg van geluk, soms een middel dat kan bijdragen aan geluk. Gratis geld al helemaal niet. Want geluk, vind je in een ander soort rijkdom. Rijkdom is zelfontplooiing. Rijkdom is je kennis, je ambities, je ideeën kunnen delen met je vrienden, zoals hier in de kroeg. Domme mensen praten (roddelen) over elkaar en slimme mensen praten over hun plannen. Rijkdom is elkaar inspireren. Rijkdom is zingeving. Zingeving is een actieve rol vervullen in de maatschappij, gewaardeerd worden om je inbreng. En die bijdrage aan de maatschappij heet werk. Werk! En een deel van de waardering daarvoor is geld. Een salaris. Dat je verdient. Geen basisinkomen. En als je geen werk vindt, begin je gewoon zelf een bedrijf, dat kan zelfs met een tijdelijk financieel duwtje in de rug. Want je woont in Nederland waar iedereen die kans heeft. Jij dus ook. Pak hem dan. Drie Kusjes.

Ober, doe ons nog een fles Lagavulin, want zij betalen de rekening!

 

Het UMCG en de regionale economie
door leverexpert Driekus Vierkant

Ja moi nou Driekus moest laatst dus eem noar zaikenhoes in Stad. Niks ernstigs, gewoon controle op broccoliallergie. En man man man wat is dat UMCG ja een groot complex. In de hal alleen al lopen meer mensen dan we koeien hebben in Kiel-Windeweer.

Dat moet wat kosten, dacht Driekus. Met al dat dure beton en glas en personeel en mooie zustertjes. Wie betaalt dat allemaal? Juist. Wij.

Nou is Driekus al niet helemaal onbekend met het UMCG. Herinnert u zich Lifelines nog?  Het UMCG verkoopt medische gegevens van 165.000 Noorderlingen aan internationale commerciële farmaceuten, zonder het medeweten van deze mensen.

Obey Jos Aartsen
Obey Jos Aartsen

Vanochtend sloeg Driekus Krantje open en las daar een totaal niet kritisch interview met Jos Aartsen, zonnekoning (zorgkoning, zorgenkoning?) van het UMCG. (betaalmuur). Met daarin een paar opmerkelijke uitspraken.

"Het UMCG zou zich gedragen als een soort noordelijk ministerie van volksgezondheid"
“Het UMCG zou zich gedragen als een soort noordelijk ministerie van volksgezondheid”

U leest het goed. “Het UMCG zou zich gedragen als een soort noordelijk ministerie van volksgezondheid”. Nou nee ze stellen zich nog belachelijker op:

Hahaha: "UMCG is motor van noordelijke economie"
Hahaha: “UMCG is motor van noordelijke economie”

Lieve Jos. Jos. Kijk dat het UMCG een maatschappelijke rol heeft, dat zal niemand betwisten. Je verbetert zorg door onderzoek en lapt mensen weer op zodat ze langer gezond leven. Top.

Maar. Jos.

Ook al heb je 12000 medewerkers, dat maakt je nog geen motor van de noordelijke economie. Echt niet. Een economie bestaat uit bedrijven, die handelen, en winsten maken. Bedrijven die diensten en producten exporteren en daarmee dus geld importeren. Bedrijven die met die winsten weer investeringen doen en zo de regio doen groeien, in bedrijvigheid, innovatie, banen, welvaart.

Het UMCG is dat niet, Jos. Het UMCG is een academisch ziekenhuis. Dat wordt betaald uit enerzijds zorgpremies door burgers en grotendeels belastingen betaald door burgers en bedrijven. Geld dat dus wordt onttrokken aan bedrijven die daarmee dus minder hard kunnen innoveren en ondernemen en groeien. Een ziekenhuis is geen economie. Het UMCG is anti-economie. Het is de publieke sector. Een subsidie- en fondsenbolwerk. Waar ONS geld wordt opgebrand aan onderzoek en niet leidt tot economische groei.

Je kan zelfs stellen dat het UMCG de sloper is van de noordelijke economie, niet alleen door geld uit de economie te trekken en er geen rendement voor terug te geven, maar ook door human capital te onttrekken aan de echte economie: de bedrijven. Met je riante salarissen en arbeidsvoorwaarden beconcurreer je bedrijven die op eigen risico mensen moeten aannemen. Bedrijven die dat geld via belastingen moeten ophoesten worden in feite valselijk beconcurreerd op de arbeidsmarkt door het UMCG.

Het is wereldvreemd, hautain en domweg gênant om te claimen dat het UMCG de economische motor van de regio is, Jos Aartsen.

HOOFDSTUK 2, de SCOOP!

de IBM LOBBY, EN HOE HET UMCG ZICH LEENT ALS LOBBYIST

IBM lobby
IBM lobby

Bovenstaande is het meest exemplarische voorbeeld van hoe verziekt (hihi) het UMCG denkt over Economie. Driekus zal even wat context uitleggen van wat Jos Aartsen hier probeert. Want DvhN heeft zich uiteraard niet verdiept in dit interessante spelletje.

IBM wil heel graag een nieuwe supercomputer aan de RuG verkopen. Zo’n exascale supercomputer kost miljoenen. Heel veel miljoenen. Op de werkvloer van de RuG is men niet zo tevreden over supercomputers. Diverse afdelingen die er gebruik van zouden maken, zijn overgestapt op krachtige PC’s die ze zelf in elkaar knutselden, omdat dit hen meer flexibiliteit biedt. Voornamelijk Astron (sterrenkunde) maakt gebruik van de RuG supercomputer, om uit de ruis in de enorme datasets te pogen alsnog informatie te verzamelen. Best interessant, als je wetenschapper bent. Leuke hobby voor wetenschappers. Lekkere bobobaantjes ook. Maar de economische relevantie voor de regio is er domweg niet, ondanks wollige inhoudsloze beloften. De RuG wil desondanks toch heel graag een nieuwe supercomputer. Waarom? De RuG wil de langste piemel hebben: het is stoer om op internationale lijstjes van supercomputers te staan. Het gaat hier om ego’s. Niet om resultaat. En ach, wie is IBM om dan nee te zeggen.

Wat was hun plan? De provincie Groningen dit bedrag op te laten hoesten. Vele miljoenen publiek geld. Maatschappelijk geld. Dat is opgehoest door onze burgers en bedrijven. Vroeger was het zo dat de RuG met de pet rond ging en vrijwel altijd het geld kreeg. Maar de provincie is ook slimmer geworden. Die zegt: als er maatschappelijk kapitaal in een project moet, moet het ook maatschappelijk rendement opleveren. Lees: bedrijven, en banen. Als je zoveel miljoen wil, moet je ook onderbouwen welke bedrijven en banen je plan oplevert. Een provincie is er niet om fundamenteel onderzoek te financieren. De provincie is er zeker niet om IBM te spekken, die de inkomsten direct wegsluist naar headquarters in de US of A en in feite hier alleen maar zit om te halen en niets komt brengen.

Nou de RuG natuurlijk helemaal chagrijnig. Poppema boos. Met hilarische uitspraken als “bedrijven innoveren niet, alleen de RuG doet dat!“. En IBM ook chagrijnig. Dus wat werd het plan? IBM vraagt de RuG, en daarmee ook het UMCG om te gaan lobbyen. Bij provincie, gemeenten, en economische zaken. IBM bedacht een list.

IBM wil graag onderzoek doen naar exascale computing. Dat is een buzzwoord voor extreem grote rekenkracht. IBM wil hun eigen supercomputers onderzoeken en verbeteren. Nou is dat ontzettend tof als je een wetenschapper bent, en als je fundamenteel onderzoek wil doen. En het is ontzettend tof als IBM daar miljoenen tegen aan wil smijten.

Maar nee. Dat wil IBM niet. IBM wil dat Europa dit betaalt. IBM wil een researchcentrum bouwen waar zo’n 20 man hun eigen supercomputers gaat onderzoeken. Dan is het wel handig dat als je zo’n supercomputer in Groningen verkoopt, je er ook een researchcenter naast zet. Maar dat kan ook in andere landen. Waar IBM ook heel graag subsidies uit trekt. Nou liever daar dan hier, toch? Je zou bijna denken dat IBM’s business model niet het leveren van computers aan bedrijven is, maar het zuigen van subsidies uit naïeve overheden die geen idee hebben waar ze hun ons geld in pompen. IBM zuigt uit de duim dat zo’n researchcenter 100 miljoen euro kost. En of provincie en economische zaken dan mee willen lobbyen dat de EU de helft daarvan meebetaalt. Vijftig miljoen subsidie. Bovenop de gevraagde miljoenensubsidie voor een supercomputer. Wederom belastingen door u en mij opgehoest. Let wel, 100 miljoen over 5 jaar is 1 miljoen euro per FTE per jaar. Dat is hele dure werkgelegenheid. Elke supercomputeronderzoeker miljonair in een jaar!

IBM doet alsof andere landen ook zitten te springen om hun researchlab en probeert EZ te bewegen de provincie Groningen onder druk te zetten alsnog ONZE miljoenen subsidie te geven.

En dan klagen dat de overheden traag zijn. Nee de overheden zijn hier eens goed bezig. Ja u leest het goed. Driekus neemt het op voor de overheid. Hahaha. Bescherm onze belastings!

Zie hier het verwrongen wereldbeeld van de RuG en het UMCG over wat economische relevantie is. Wereldvreemde arrogantie van Poppema en Aartsen.

Lieve Jos Aartsen. Een gratis, ongesubsidieerde tip van Driekus. Stel je eens dienstbaar op. Vraag bedrijven in de regionale economie of ze geïnteresseerd zijn in gratis toegang tot exacomputing power en exacomputing research. Stel dat er allemaal toffe bedrijven op duiken en we hier het exacomputing centrum van de wereld worden, met tal van bedrijven en slimmeriken die er geld mee verdienen, wie weet krijg je dan wel je centjes.

Drie Exakusjes, en proost, op je gezondheid!