Lieve lezers, wij vonden dit schrijfsel tussen wat oude vieze kleverige boekjes in het archief van Driekus Vierkant. Het leek ons wel actueel.

Slettenbak
Uit de archieven van Driekus Vierkant

Ja moi! Mensen houden van seks. Bats. Daar heb je hem. Niks geen introductie, gewoon even keihard een feit in je gezicht, net zo keihard als een, eh. Hehe. Ja mensen maken ook graag grappen over seks. Ja seks is lekker en seks is een taboe en iedereen denkt eraan en iedereen fluistert erover. Iedereen doet het, en de ene nog viezer en raarder dan de ander. Eigenlijk is de seks van iedereen raar en vies en als alles raar is dan is dus de seks van iedereen gewoon normaal. Raar doen over seks is ontkenning van jezelf want jijzelf bent ontstaan uit een beetje lustkledder die toevallig net in het juiste gaatje op het juiste momentje bij het juiste eitje… jajaja tenzij je een reageerbuisbaby bent maar die tellen nu even niet mee… Haha nu zie je vast je vader voor je die je moeder doet op een vieze hitsige manier. Geen dank, graag gedaan. De ene mop over seks is nog schunniger dan de ander. Niks mooiers voor mensen dan een beetje te bonden door grappen te maken over de seks van een ander. Slettengrappen zijn goede bakken. Slettenbakken.

Seks. Seks seks seks.
Seeeeeeeks. Whaaaa. Grrrrrr. Seks.
Bla bla bla seks.
Ha ha ha seks.
Ha ha ha
Seks
Bla bla bla
Seks.

Dit Dadaïstische gedigt werd u aangeboden door Vierkant Broccoli Export BV

Stel je voor hoe saai je leven zou zijn zonder seks. Of met maar 1 bedpartner in je hele leven. Romantisch maar doodsaai tussen de lappen. Of op de keukentafel. In de wc van de Drie Uiltjes. In het bos terwijl je niet doorhebt dat er kevers en rode mieren over je bleke billen lopen en muggen gewichtloos en al zoemend meebewegen in je steeds sneller wordende cadans en gehijg en mee proberen te prikken (verzonnen dit hoor, echt heus!). Nee, zeker in je jonge jaren heb je wat te ontdekken dus neemt men het er van. En denk nou niet dat de mannetjes de enigen zijn die seks hebben. Nee, menigeen doet het zelfs met een vrouw. Ja reken maar dat de dames er ook pap van lusten. Ze doen niet onder voor de heren. Nee soms zijn de heren ook onderop. En zo hoort het allemaal. Leef, speel, geniet. En doe het met een beetje respect voor elkaar.

Misschien is het tijd dat het woord slet als geuzennaam wordt gebruikt.
Slet als een soort van eretitel: degene die lichamelijk en geestelijk het meest vrijgevochten, begeerd en bemind is. Wie wil het niet zijn.

 

 

(artikel uitbreiden met een insinuerende seksuele handeling met broccoli, en vergeet niet iets kinky’s met klompen en een mestvork, of noem even de hard kloppende Deere van John, en afsluiten met een Lagavulin-proost op slettenbakken)

Driekus Archief: de veilige fiets!
door industrieel ontwerper en vierwielfanaat Driekus Vierkant

n.b. ook dit schrijfsel komt uit de ‘af te schrijven artikelen’ uit het archief van Driekus Vierkant. xxx van zijn #luievrouwen. 

 

Ja! Moi! Driekus Vierkant hier ja! Laatst was het mooi weer en ik liep dus op de klompen over het steeds kleiner wordende Grote Marktje van 050. Beetje studentes kijken, en dan een wedje met jezelf doen, om aan de jaarringen te gokken in welk studiejaar ze zitten. Wie doet het niet. Zag ik me daar toch een fietser KLABAM onderuit gaan. Whahaha. Hehehe. Mooi. Ja wat wil je ook. Fietsen zijn uitgevonden in een tijd waarin mensen dood gingen aan de ergste ziektes, dus mocht je eigenlijk blij zijn als je je nek brak op een velocipede. Als je de tering had, zei de dokter: meneer gaat u maar fietsen, dan sterft u tenminste een snelle dood. En 200 jaar later doet u allen nog steeds aan die gevaarlijke capriolen.

Wat wil je ook, balancerend op twee smalle bandjes met snelheden tot wel 5x die van lopen, zonder enige bescherming. Vroeger waren ze zelfs zo dom om het voorwiel van hun brik mega-groot te maken en het achterwiel heel klein. Terwijl iedereen weet dat het veiligste voertuig ter wereld dit precies andersom heeft: juist, de trekker. Ja en dan kunnen we wel blijven lachen om die fietsfanaten, maar je kan ze ook helpen. Daarom bedacht Driekus (tromgeroffel) de…… VEILIGE FIETS!

Men stele twee fietsen van studenten terug. Leg deze parallel aan elkaar en las er assen tussen. Zo heb je tenminste vier wielen en val je niet meer om. Duh. Je moet ook iets doen met de stuurinrichting zodat één stuur beide voorwielen bedient. Dan doe je er wat bredere banden onder voor de grip. En je bouwt er vering in zodat het niet bij elk hobbeltje in je rug schiet. Verlaag het frame, haal de zadels weg en zet er zetels in, zodat je tenminste een beetje comfortabel kan zitten. Bouw er een overkapping met ramen omheen zodat je lekker droog zit en geen insecten meer hapt. Haal de ketting en de trappers weg en bouw er een motor in zodat je die hele constructie niet met je benen hoeft voort te bewegen, en je wel tien keer zo hard kan! Dan voeg je betere remmen, verlichting, airco, een goede stereo en bekerhouders toe, en wat gordels en airbags. En je hebt niet alleen de veiligste, maar ook de meest comfortabele en snelste fiets. Lang leve de vooruitgang, hehehe. Letterlijk en figuurlijk.

Dit artikel afsluiten met hilarische gifjes van fietsers die onderuit gaan!

 

voorwoord: het geheime archief van Driekus Vierkant

Lieve Driekusfans. Onze eigenwijze Driekus ligt helaas nog steeds aan de beademing. Toen we in zijn boerderij op zoek waren naar zijn geheime voorraad Lagavulin, stuitten we in zijn bedstee op een loszittende plank in de vloer. Spann0nd! We konden onze nieuwsgierigheid niet bedwingen en haalden de plank weg. Met onze jezusfoon schenen we in die kleine, muffige holte vol spinrag. Tussen de verstopte stringetjes (Driekus foei) en de reservesleutel van zijn John Deere vonden we een USB-stick, heel schattig in de vorm van een klompje. Op die stick troffen we verschillende mappen aan, met daarin vele #luievrouwen foto’s, geschoten op en rond het erf. Oh Driekus toch. In andere mappen vonden we verschillende onsamenhangende en hilarische plannen voor world domination. Er was een mapje met daarin een Excel bestand met hoeveel bitcoins Driekus in 2013 had gekocht: ééntje. En we vonden een mapje genaamd ‘af te schrijven verhalen’. Hieronder plaatsen wij één van deze verhalen één op één, voor u alléén. Drie Kusjes van zijn #luievrouwen.

 

Twee benen
uit het gevonden geheime archief van klompenfilosoof en whiskeyslobberaar Driekus Vierkant

13 December 2015, stond daar bovenaan de voorpagina van Krantje. Het vertrek was donker, op het licht van de hanglamp boven de keukentafel na. Driekus zat voorover gebogen met zijn hoofd precies tussen de lamp en het papier, waardoor zijn grote hoofd met die warrige krullen alsnog een grote schaduw over de tafel wierp. Moeilijk lezen zo. En zijn brein was al zo beneveld. In zijn linkerhand hield Driekus een tuimelaar vast, met daarin nog een bodempje Lalalagavulin. Driekus richtte zijn blik sloom op het kristal, dat fonkelde in het licht. De amberkleurige whisky draaide traag en stroperig rond. Waarom toch deze somberheid, vroeg hij zich ineens af. Driekus zette het glas met een harde klap op tafel, richtte zijn omvangrijke en stijve lichaam op, liep naar de oude Akai stereoinstallatie met ingebouwde platenspeler, 2×12 bands equalizer en cassettedeck met Dolby B en auto rewind functie, draaide het volume op 10 en drukte op de play knop. Instant knalde ‘Pump up the Jam‘ van Technotronic uit de massieve luidsprekers. Driekus schopte zijn klompen in de hoek en begon te dansen en luidkeels, lekker vals mee te zingen, met zijn zware basstem. De groen verlichte VU-meters dansten vrolijk met hem mee.

Kijk je kan een rotdag hebben, om welke reden dan ook, maar je kan er ook iets van proberen te maken. Een beetje boer staat met beide benen op de grond. En schopt ook met twee benen tegelijk kont. Het liefst met klompen aan. Twee benen en je kan de hele wereld aan. Of je nu dikke harige bleke benen hebt zoals Driekus, of prachtig gesculptureerde slanke gladde bruine damesbenen waarnaar Driekus graag om- en opkijkt, er zijn grove boerenhanden graag omheen vouwt en dan langzaam van de enkel naar boven streelt, over die mooie kuiten, door de knieholte en dan via de binnenbenen langzaam omhoog, reikend naar de hemel.

Als je er zo over nadenkt staat een mens niet eens op twee benen, maar op veel meer. Je staat op je gezondheid, en je ik-zijn, je zelfvertrouwen. Je staat ook op je familie, je partner, je vrienden, je werk, je rol in de maatschappij. Bij niemand zijn al die benen altijd in evenwicht. Het kan zijn dat je familie er niet voor je is. Of dat je partner, of je werk wegvalt. Je moet op je eigen benen kunnen balanceren. het is niet gezond als je anderen nodig hebt voor je balans. Sommigen denken dat status en spullen hen balans geven: die mensen staan ver van zichzelf af en zijn in hun kern juist onzeker en in onbalans. Het ergste dat je kan overkomen is dat je één van je eigen twee benen het begeeft: gezondheid en zelfvertrouwen. Op gezondheid heb je geen invloed, maar zelfvertrouwen kan uiteindelijk niemand je geven, dus ook niet ontnemen. Die balans zul je zelf moeten zoeken. Tegelijkertijd is het ook niet gezond als je alleen maar op je eigen benen staat. Een mens is een sociaal wezen, dat lief en leed wil delen. Je hebt de benen familie, partner, vrienden, werk en gevoel van nut nodig. Het gevoel om geliefd en gerespecteerd te zijn, niet om die dikke John Deere, niet om je glimmende klompen, niet om die toffe retro-Casio om je pols, maar om wie je bent en wat je doet. Jij. Geluk moet je kunnen en willen en durven delen. Met het risico dat je een keer wankelt als een been wordt weggetrokken. Evenwicht is prettig, maar opnieuw leren balanceren is ook een verrijking. Deel je geluk!

Wat er toch door je heen kan schieten als je beneveld naar foute popmuziek uit de jaren ’90 luistert. Intussen speelt de TDK SA-X 90 cassette het nummer ‘Wild Thing‘ van Tone Loc. Tijd om eens wat geluk te delen! Lekker wild je geluk delen, hehehe! Driekus grijpt naar zijn jesusfoon… (redactie: hier nog een stuk tekst over #luievrouwen en drank en foute muziek schrijven en eindigen met Drie Kusjes en als het lukt moeten we nog even Krantje of de RONO of een politicus een geinige hak zetten, of misschien een verhaal dat Driekus met zijn John Deere naar 050 scheurt om daar zijn geluk te gaan delen in een kroeg zoals de Drie Uiltjes en dan ‘s ochtends weer naast een wildvreemde vrouw (of 2?) wakker wordt en er als een held op witte sportsokken vandoor gaat)

Genderbende

Door de #luievrouwen van fenderbender en genderbender Driekus Vierkant

Ja moi eem troela’s en troelen! Vanochtend zaten we in de wachtkamer van ziekenhuisje. Heel #teamluievrouwen zat netjes met de beentjes over elkaar op die rottige plastic stoeltjes te wachten op de dokter. Hihi dokter. Denkt u nu aan een mandokter? Dachten wij dus ook! Bleek het een heel seksie vrouwmens te zijn. Man man man vrouw vrouw vrouw mens mens mens, wat hadden wij onze gendervooringenomenheid weer keihard aan staan. Getsie bah. Niets erotischer overigens dan een vrouw m/v die met haar handen in lichamen snijdt en ze je daarna zachtjes streelt. Nadat ze heur handen gewassen heeft dan hè. We zagen haar binnen lopen in haar witte jas en keken elkaar aan en knipoogden. Nu zijn wij #luievrouwen van de mannen, maar we kunnen een knappe vrouw absoluut waarderen.

Weet je, even los van hoe iemand eruit ziet, dik, dun, lang, lelijk, knap, mooi kontje, mooie ogen, man, vrouw, gay, lesbi, bi, omgekat, hipster (oei er zijn grenzen), blank, donker, rossig. Kijk er eens doorheen. Stel je die persoon eens voor alsof je in de geest kijkt. Door die ogen heen. Wat zie je? Zie je ondanks die speklagen een mooi mens? Iemand die onzeker is, of zelfverzekerd? Iemand die oprecht is, of een enorme muur heeft? Een gekwetst iemand, of iemand die optimistisch is? Bang? Iedereen is verlegen. Iedereen is nog een kind. Iedereen heeft zijn (m/v) onzekerheden, iedereen heeft zijn fantasieën, geheimen, verlangens, behoeften, en iedereen heeft zijn reserves en angsten en pijnen. Of iemand nu aantrekkelijk of afstotelijk is, of iemand nu man of vrouw is of iets anders. Is het een mooi persoon of niet? Heb je er een klik mee? En zo niet, laat je die persoon dan in haar (v/m) waarde? Of keur je degene meteen af op de eerste blik, vanwege zijn (v/m/anders) kledingstijl, lichaamshouding, lichaam, kleur, (on)sekse? Religie, levensstijl, opvattingen? Kan iemand er iets aan doen wat hij (v/m/whatever) is? Kan iemand er iets aan doen hoe haar (v/m/argh) omgeving haar (m/v/kappen nou!) beïnvloedt? Let and let live.

Ja live and let live. En daar schieten die genderneutraliteitsfanatici dus door. Kijk, het is belangrijk dat iemand zichzelf kan zijn. Gay, bi, lesbi, of totaalindewar, laat mensen. Wat volwassenen met zichzelf en elkaar doen, is lekker hun eigen probleem, hoe afwijkend dan ook, zolang ze jou maar een beetje met rust laten. Zo anders zijn andere mensen nu eenmaal. Individuen. Met hun rare fantasieën en afwijkingen. Jij bent dat ook in de basis alleen durf je er misschien niet aan toe te geven, en als je ze niet hebt ben je gewoon erg saai eigenlijk. Niet eens eigenlijk: JE BENT SAAI. Veroordeel mensen niet en laat ze lekker zichzelf zijn.

En laat jongens (m/v) dus ook, die lekker willen ravotten. Laat ze lekker. Stop ze niet in je overdreven MOETGELIJKZIJN MOETCONFORMEREN keurslijf. Snap je het nu? Met je genderneutrale agenda doe je alsof je heel ruimhartig opkomt voor elk wezen, maar stop je tegelijkertijd jochies vol met VIEZE HERSENAFSTOMPENDE DRUGS omdat ze gewoon een beetje druk zijn en moeite hebben met een te gefeminiseerde en te genderneutrale wereld. Lekker hypocriet bezig.

Drie Kusjes van Driekus (m) zijn #Luievrouwen (v). Zo en dan gaan we nu aan de zuip. Hardcore aan de Lagavulin met die vrouwmensdokter. Eens onderzoeken welke afwijkingen zij heeft. Want vrouwelijke dokters, die zijn echt raar. Allemaal. En dat vinden we heeeel interessant. Driekus, schuif eens op met je vadsige lijf, we hebben je ziekenhuiskamer even nodig. Moi! En p.s. Fuck de NS met je genderneutrale berichten. Wij pakken de trekker. Hihihi! xoxoxo.

 

Omdat Driekus nog steeds aan het snurken en bliepen is, hebben wij -Driekus zijn #luievrouwen- het unieke zomergasten-concept bedacht.

Het eerste ingezonden feuilleton is van Jimmy Dijk. Kom er maar in Jimmy!

 

Jimmy Dijk: wij kiezen de kant van de stadjers (bron)

Er wordt ons wel eens verweten dat wij voor één kant kiezen. Dat klopt. Wij kiezen de kant van een groot deel van de Stadjers waar het college tot nu toe te weinig oog voor heeft. Wij kiezen de kant van automobilisten. Wij kiezen de kant van de Stadjers die menswaardige parkeerruimte nodig hebben. Wij kiezen de kant van werkenden en werkzoekenden. Wij kiezen de kant van de Stadjers die elke dag voor hun gezin zorgen en de auto nodig hebben.

Wij kiezen de kant van hen voor wie de mobiliteitszekerheid onder druk staat. Wij kiezen die kant, omdat dat noodzakelijk is, omdat dit college, met D66 als grootste partij, dat niet doet.

“Er gaat niets boven Groningen” dat was de titel van een artikel in De Groene Amsterdammer dat begin juni verscheen. Journalist Milikowski beschrijft hoe onze stad de afgelopen jaren is veranderd. Samengevat is dat als volgt: ”Wonen in de grote stad wordt steeds meer een feestje voor de happy few. Met haar fietsbeleid, voorrang voor fietsers bij regen en gratis fietsen stallen overal verandert studentenstad Groningen in een noordelijke enclave.” Want: de trek naar de stad zorgt voor een groot tekort aan gemotoriseerd eigen vervoer. Het aantal buitenlandse studenten blijft hard groeien, de binnenstad en de schilwijken daar omheen veranderen: van een diverse naar een eenzijdige bewonerssamenstelling. Bakfietseigenaren in onze stad gaan hun eigen gang en trekken zich nergens iets van aan.

In het artikel komt een D66-raadslid aan het woord, ik citeer: “Laat de stad maar blijven zoals hij is. Het is prima zo.” Dit citaat maakt pijnlijk duidelijk hoe D66 kijkt naar de grote problemen waar onze stad en onze Stadjers mee te maken hebben. Dit citaat zegt veel over het wereldbeeld van D66 en het college, het laat zien welke kant zij kiezen. De kant van de happy few in een hippe fietsstad.

Raken onze Stadjers hun stad kwijt? Kwijt aan het anonieme hipstervolk? In Groningen wordt tachtig procent van de openbare ruimte gedomineerd door fietsers, tegenover 6 procent voor automobilisten.

“Het is prima zo”. Voorzitter, voor wie is het prima zo? Ja, voor op gratis parkeren beluste fietsers en verkeersregels negerend socialisten op de velocipede is het prima zo. Het is niet prima voor de voor Stadjers die de dupe zijn van de drukte op de parkeermarkt, voor hardwerkende Groningers die worden verdrongen door IPA bierdrinkende, quinoakauwende en bebaarde baristo bakfietshipsters die naar mannenkappers gaan.

Ook “is het prima zo” voor op gratis vervoer beluste belastingontwijkers die onder het mom van het milieu hun fietsen overal maar stallen, terwijl de zwaar belaste auto’s geen plekje meer kunnen vinden. Die hun fietsen overal maar in de stad mogen dumpen, die bakfietsen zo plaatsen dat niemand een stoep nog kan bewandelen. Dat mogen en mochten ze, omdat D66 geen strakke regulering toestaat.

“Het is prima zo” voor de happy few die in de binnenstad kan wonen, omdat D66 vindt dat in de binnenstad geen plaats voor auto’s is. De binnenstad is al jaren onbereikbaar voor mensen met een auto, de diversiteit van de binnenstad is al verdwenen. Met de huidige houding van D66 wordt dat alleen maar erger.

“Het is prima zo” voor de Vereniging van Eigenaren van winkelcentrum Paddepoel. Terwijl ondernemer Rene Bolhuis elke dag een parkeerkaartje moet kopen, omdat hij anders een boete krijgt. Diezelfde boetes maken zijn zaak en privéleven kapot. D66 staat toe dat een lakse VVD-wethouder blijft benadrukken dat hij “daar niet over gaat”.

“Het is prima zo” voor hen die vaak in de binnenstad komen. Zij hebben de portemonnee om fietsen te kopen van de kapitalistiese uitzuigers die Gazelle, Batavus, Babboe, Cannondale, Giant, Koga en Cargobike heten, omdat ze wegenbelasting en parkeerheffingen ontwijken.

Dit college met D66 als grootste partij, met steun van de VVD in het bakfietswagentje is gefixeerd op de binnenstad: Het krijgt alle aandacht, er worden miljoenen uitgegeven om de fietsruimte binnen de diepenring te vernieuwen.

En daar waar het elitaire fietsvolk, de gevestigde orde, de happy few in de binnenstad de overhand hebben gekregen, worden de ledematen van onze stad, onze stadswijken en haar inwoners door het college vergeten. Die wijken, waar de verrommeling zichtbaar is, de verkeersveiligheid beneden peil en de kwaliteit van de wegen veelal te wensen overlaat. Waar mensen kampen met parkeerproblemen en filevorming. Die moeten de prioriteit zijn, die wijken hebben nu aandacht nodig.

Maar nee, het is Yantai, een Europese vlag aan de Martini Toren en een hoop dikke, dure, Engelse termen dat het neoliberale D66 bezighoudt. Zij hebben de mond vol over de City of Talent, Healthy Ageing en Start Ups, maar laten de werkende klasse van Groningen zoals de gemeentelijke ICT’ers, thuiszorgwerkers, parkeergaragebeheerders en schoonmakers in onzekerheid door privatiseringen, uitbestedingen en aanbestedingen. En als de werkende klasse door de gevolgen van kosmopolitische neoliberaal beleid zonder parkeerplaats komt te zitten, dan is het datzelfde D66 die keihard stelt dat mobiliteit voor 90 procent is ‘hoe je er mee om gaat’. D66 geeft mensen zelf de schuld van de situatie waarin zij verkeren. De SP ziet wél de samenhang der dingen, wij zien dat de omgeving en de omstandigheden van grote invloed zijn op mensen hun situatie.

Begrijp ons niet verkeerd. De mensen die wij spreken zijn allesbehalve zielig. Het zijn strijdbare en hardwerkende Stadjers. Wij staan niet aan hun kant omdat wij tegen de elitaire fietsers van onze stad zijn. Ook voor die groep is het noodzakelijk dat het ook goed gaat met de inwoners van de stad die een steun in de rug van de overheid nodig hebben. Omdat het voor iedereen prettiger is om in een mobiele stad te wonen, waarin iedereen meedeelt in de vruchten van de economische groei, waarin iedereen meedoet en waar de mobiliteit van mensen is gegarandeerd.

Het wordt onze stadswijken en onze Stadjers alleen onnodig moeilijk gemaakt, omdat alle aandacht naar de happy few en de binnenstad uitgaat. Na jaren van crisis gaat het nu eindelijk beter met de stad, maar niet iedereen profiteert van die economische groei. Al drie jaar heeft dit college onder leiding van D66 het over het verbinden van de twee gezichten van de stad. Maar al drie jaar kiest het college voor het gezicht dat de steun van de overheid niet nodig heeft. Het is tijd om grote stappen vooruit te zetten voor mensen die het wel nodig hebben. Daar moet vol op ingezet worden.

Zodat deze stad weer voor en van alle Stadjers wordt.

 

IMG_8691

Wat is er toch met Driekus?
door zijn #luievrouwen

Pfff. Pfff. Pfff. De beademingsapparatuur puft rustig. Piep. Piep. Piep. De hartbewaking bliept kalm. Kalmer dan Driekus zijn telefoon ooit bliepte. Driekus ligt vredig in zijn ziekenhuisbed. De lentezon schijnt laag de kamer in. Oh Driekus. We missen je zo! De geruchten blijven maar gonzen. Waarom is Driekus offline??? Hier een overzicht van de meest grappige en achterdochtige redenen die we hebben gehoord:

Driekus zou een startup zijn en de funding was op. Sja, als je businessmodel een beetje twitteren is, dan houdt het inderdaad snel op, haha. Of zou Driekus hebben verdiend met broccolispeculatie? Was hij misschien een slijter die zo meer omzet voor whisky wilde? Nee, een beetje slijter weet: blijf van je eigen voorraad af. Hoogst onwaarschijnlijk.

Driekus zou Jacques Tichelaar zijn. Want ze stapten zo rond hetzelfde moment op. Wie anders wist zoveel van de ins en outs van de PvdA? Maar waar Driekus altijd de kalmte zelve was en niets met panda’s ophad, was Tichelaar een heefthoofd die zoals het gerucht ging zijn maîtresse zijn pandaatje noemde. Hoogst onwaarschijnlijk maar wel verdacht.

Driekus zou Pieter Sijpersma zijn. Want ook zij stapten zo rond hetzelfde moment op. Vond Driekus ook dat hij met zijn getwitter niet meer bij de tijdgeest hoorde? De schrijfstijl van Driekus en Pieter kwam bijzonder veel overeen. Maar aan de andere kant, Pieter zou een John Deere nog niet van een Fendt kunnen onderscheiden. Verdacht! Maar realistisch?

Is Driekus stomdronken met zijn Ford Focus het Kieldiep in gereden? Hoogst onwaarschijnlijk, Driekus reed alleen stomdronken op zijn trekker.

Driekus werd bedreigt door de NAM, zo wordt beweerd. Buren hebben een geblindeerd NAM busje gezien op de betreurenswaardige dag. Is Driekus vergiftigd door Thijs Jurgens, hoofd Aardbevings van de NAM? Die man is eng! Kijk maar, hij zit notabene zelf in het publiek terwijl hijzelf wordt geïnterviewd! HOE KAN DIT!!1!! VERDACHT!

tj1tj

 

Waarom denk jij dat Driekus offline is? Vertel het ons met de #waarisdriekus hashtag.

Drie Kusjes van de #luievrouwen

Sorry Driekus
door zijn #luievrouwen

 

Lieve lezers van Driekrant. Tot onze spijt moeten we jullie meedelen dat Driekus in het UMCG ligt, in een coma. We voelen ons erg schuldig. Omdat het bijna vier jaar geleden was dat hij begon met twitteren, wilden we hem verrassen met een gezellige spannende #luievrouwen dag. We hadden de mooiste lingerie aan, en belden bij zijn boerderij aan. Hij deed open op zijn klompen, in zijn morsige hemd, een fles Lagavulin in zijn ene hand en zijn andere hand op zijn heup, keek naar ons en zei ‘hehehe’. Typisch onze lieve Driekus. We duwden hem naar zijn bedstee en bonden hem vast. We voerden hem Lagavulin en dronken zelf ook uit de fles. We zoenden elkaar en keken hem aan. Plagerig pakten we een broccoli en gingen hem ermee strelen. Het was de bedoeling hem te blinddoeken en te verwennen. En hem te plagen met een stronk broccoli in zijn mond. Er zijn mensen die meer kinky dingen doen hoor! Wisten wij veel dat Driekus niet alleen allergisch is voor luie ambtenaren, hypocriete bestuurders en snuivende journalisten, maar dus ook echt voor broccoli! Driekus’ huid werd helemaal rood met bulten, hij zwol op, ademde nauwelijks nog en raakte in shock. Wat een vreselijk gezicht om hem zo te zien trillen. Sorry Driekus. We bedoelden het goed. We wilden je verwennen! Het ambulancepersoneel was snel ter plekke maar had moeite zijn -zoals hij het zelf beschreef ‘ik ben niet dik maar omvangrijk’- lichaam op de brancard te tillen. Driekus! We huilen en we missen je. Kom snel terug. Sorry sorry sorry Driekus. We hopen dat je op je trekker zweeft, door shoarmawolken vol weelderige vrouwen.

#TeamLuieVrouwen

Fierljeppen
door Driekele Fjouwerkant

Openminded en nieuwsgierig als Driekus is, lezen we ook af en toe berichten uit verre oorden. Zoals Friesland. Het geval Friesland. Dat stipje op de wereldkaart. Dat Nederland heet. En daar dan een heel klein nat vlekje van. Dat is Friesland. Net als de rest van Nederland een drassig weiland met sloten en een dijk eromheen. Alles is er net als de rest van Nederland. Stom weer. Mooi weer. Koeis. Mensen. Westerse mensen. Gewone Nederlandse mensen. En toch zijn er veel Friezen die zich speciaal voelen. Anders. Namelijk Fries! Met hun eigen Friese taal. Wat natuurlijk gewoon een kwestie van tijd is tot ze gewoon Nederlands en Engels praten. En hun eigen Friese cultuur. Wat die ook moge zijn. Want hun kinderen luisteren ook naar K3. Hun pakes en beppes gaan ook naar de Action en de Kruidvat. Het gaat ze in feite om identiteit. “Wij zijn geen Nederlanders, wij zijn Friezen”. Wij-Zij. Hunnie Zullie. Wat die Friese identiteit inhoudt, geen idee. Het stelt eigenlijk weinig voor. Toen Driekus een puber was wilde hij zich ook overal tegen afzetten. Soms denk je dat die hardcore Friezen collectief in die fase zijn blijven hangen.

Kijk vroeger had je fysieke grenzen nodig om je te verdedigen. Je stam beschermen tegen ‘de vijand’. Tegenwoordig is de wereld haast grenzeloos. Mensen gaan de hele wereld over, en communiceren, handelen en interacteren digitaal met elkaar. En als er al een vijand is, dan is dat tuig van ver, uit zandbaklanden met een achterlijke cultuur en nog grotere identiteitscrisis. Die vijand zijn in elk geval niet je buren zoals Groningers of Drenties of Hollanders. Je buren waar je 99% mee gemeen hebt. Die als enige afwijking ten opzichte van jou meer naar buiten kijken dan naar binnen. Die niet bang is om te leren van andere inzichten, andere culturen.  En toen las Driekus dit:

C23P6tvXUAAtuAW

 

Ja natuurlijk is er veel aan te merken op het bestuur in de Noordelijke regionen. En dat old boys netwerk moet GESLOOPT. Maar wat lezen we in de tweede helft van dat artikel?

We kunnen ons niet aan het gevoel onttrekken dat Hans Snijder een onzekere man is. Niet iets dat je verwacht van een hoofdredacteur. Bang om zijn identiteit te verliezen. En daarom wil hij elke samenwerking met andere provincies saboteren. Want dat bedreigt hem. Althans, hij voelt zich bedreigd, in zijn identiteit.

Kijk, identiteit is vooral een kwestie van zekerheid over wie je bent. Onzekere en volgzame mensen zoeken identiteit in vakjes, of in spulletjes. Zoals onzekere hipsters zich origineel willen voelen en zich dus allemaal hetzelfde kleden en baarden laten staan en knotjes in hun haar doen, en dat vieze IPA bier drinken en hoemoes eten, zo kruipen Friezen in hun onzekere schulp en praten ze elkaar aan dat ze echt heel bijzonder zijn met hun gekke taaltje en verzonnen identiteit in hun drassige weiland.

Als we zo gaan beginnen dan is Kiel-Windeweer geen onderdeel van Groningen maar heeft een eigen identiteit.
Dan zijn Kiel en Windeweer niet één dorp maar twee aparte dorpen met elk hun eigen identiteit.
Dan is Windeweer niet één deeldorp maar twee aparte buurten met Oostzijders en Westzijders met elk hun eigen identiteit.
Dan vindt Driekus dat zijn boerderie een eigen identiteit heeft omdat hij DieRooieVanNummer92 een vreselijk mens vindt.
Dan vindt Driekus dat hij binnen zijn gezin een eigen identiteit heeft, omdat die anderen anders zijn.
Dan heeft Driekus een enorm conflict met zijn 140 karakters.

Om maar even aan te geven: waar is de grens van identiteit? Wat een flauwekul.

Hans Snijder, klim vooral in je fierljepstok. Ga lekker fierljeppen. Blijf vooral bovenin zitten. Probeer zolang mogelijk op je stok te blijven zitten. Want dan weet je zeker dat je nooit een steek verder komt. De fierljepstok als symbool voor onzekere mannen die zo hoog mogelijk in een paal klimmen, bang voor niet bestaande monsters uit dat enge Groningen en Drenthe. Echt geniale Friese symboliek.

Trije Tuten fan Driekele Fjouwerkant

Diepenring
door sociaal geoloog en urban planning coach Driekus Vierkant

Driekus reed laatst met zijn trekker door 050. Wat een drama. Deze stad heeft de grootste filedruk van Nederland, en dat heeft drie redenen:

  1. Het Julianaplein. Wie legt er nu een knooppunt van twee snelwegen midden in een stad?
  2. Bussen. In 050 krijgen bussen steevast voorrang bij alle kruispunten, ook als ze leeg zijn, ook buiten de spits.
  3. Het verkeerscirculatieplan van socialist en autohater Max van den Berg.

Men wil de auto
Wist je dat tweederde van de burgers de auto prefereert? Dertig procent pakt liever de fiets. En fietsers en automobilisten moeten wachten en wijken voor die paar procent resterende busreizigers. Van dat volk dat op kosten van de maatschappij reist en nog een eerste rang positie eist ook. Busbanen, voorrang op kruispunten, subsidie op reiskosten. Busreizigers zijn a-solidaire belastingontwijkers. En ze stinken ook nog eens. Naar natte hond, of shag, of drank, of etensgeurtjes. En vaak naar alles tegelijk. Hashtag #wegmetdebus.

Leve de auto
Nee dan automobilisten. Je moet van ze houden. Ze betalen BPM, bijtelling, accijnzen, wegenbelasting en parkeerheffingen. En dat doen ze allemaal, waarom? Ja omdat de auto gewoon de meest comfortabele manier van vervoer is. Lekker droog en warm, of koel, veilig in je mobiele huis. Een auto is ultieme vrijheid. Totdat we drones hebben waarmee we ons door de lucht kunnen vervoeren, is de auto de ultieme tijdmachine. Je overbrugt enorme afstanden, en kan gaan en staan waar je maar wil. Die vrijheid is fantastisch. Die vrijheid gun je iedereen. Dat je op elk moment je auto kan pakken en ergens heen kan gaan, er snel bent, zonder nat te regenen en met je mooie kleren aan vroem vroem van afspraak naar afspraak, naar het werk, naar huis, een dagje weg, even boodschappen halen, en op vakantie. Je eigen auto. Het is ultieme vrijheid. De auto haalt je uit je micro-omgeving en verbreedt je wereldbeeld. Net als het vliegtuig. Mensen kiezen voor deze vorm van vrijheid, ondanks alle asociale kosten. Automobilisten hechten zo aan hun vrijheid dat ze zelfs bereid zijn de infrastructuur volledig te betalen, ook voor voetgangers, fietsers en busreizigers.

Wees eens lief voor de automobilist
Ja beste fietsers en busreizigers, voor dat alles mag u de automobilist best eens bedanken. Ook u geniet van mobiele vrijheden, dankzij de automobilist. Uw fietspaden en busbanen, verkeerslichten, alles wordt voor u betaald. U geniet van uw eigen mobiele vrijheden, dankzij de automobilist. Bak eens een taart voor de buren met een auto. Of bied aan deze eens voor hen te wassen. Of geef ze eens galant voorrang. Doe op zijn minst uw licht aan en rij niet door rood, als respect voor al het fraais dat de automobilist voor u verzorgt.

Afgunst
En dan heb je dus van die mensen die het de automobilist toch niet gunnen. Die automobilisten andere eigenschappen toedichten. Die niet zien dat de auto voor velen een basisbehoefte is, om hun inkomen te verwerven. Die niet zien dat de auto voor velen een manier is om de wereld te ontdekken. Nee, in hun afgunstige ogen is de auto een statussymbool, een pervers icoon van rijkdom, en bovendien nog een vervuilend apparaat ook. En dat moet kapot! Genivelleerd!1!

Utopia
Ja natuurlijk is het beter om korte afstandjes op de fiets te doen. Het is gezonder, en minder belastend. En wat maakt een beetje regen en wind uit als je in je fleece-trui en je warrige haar naar de RuG of het UMCG moet. Als jouw bekrompen leventje zich alleen maar afspeelt in een vierkante kilometer fiets-utopie, dan is het begrijpelijk dat je niet ziet dat er nog een hele andere wereld bestaat, waarin mensen wonen, werken, recreëren, en van hun leven en hun vrijheid genieten: met de auto. Noodzakelijk met de auto. Of voor hun plezier met de auto. Of voor hun comfort met de auto. Wij noemen dit het MaxVanDenBerg syndroom. Ook wel bekend als het KarinDekker syndroom. En tegenwoordig noemen we dit het TomRustebiel syndroom. Utopisten zijn de engste mensen ter wereld.

Autohaat in fasen
En het wordt er niet beter op. Kijk, in de tijd van Max, was de auto vooral een kapitalistisch, antisocialistisch statussymbool. In de ogen van Maxisten dan. Daar reed je dan, in je 2CV, vieze kapitalist! Daar moesten we natuurlijk vooral een beetje om lachen. Ja het was ergerlijk, dat Max zo fanatiek tegen auto’s was, maar ach, het was ook wel schattig. Maar toen kwam Karin Dekker. En werd de auto ook nog eens een vervuilende paria. In Dekkeriaanse kringen dan. Alles moest en zou via openbaar vervoer, en dan het liefst een tram. Maar goed, ach, je weet, GroenLinks en hun boomknuffelheksen. Ja ze was bloed irritant maar verder kon je gewoon nog je ding doen. Maar nu wordt het echt tijd voor wat tegengewicht. Want nu gaat D666 zich er mee bemoeien. U weet wel, die partij van 50 jaar lang geen bestuurlijke vernieuwing. Van die hele fatsoenlijke mensen. Zogenaamd. Want bovenop het socialistische gedram van de PvdA, en bovenop het milieugezwam van GroenLinks, komt nu het fietsterrorisme van D66 opzetten.

Fietsterroristen
Fietsfanatici. Fietsextremisten. Bakfietsfreaks. Van die zogenaamd heel fatsoenlijke mensen. D66 mensen. Je herkent ze zo. Blanke, jonge, hoogopgeleide mensjes met moral high blik in de ogen, op gympies en een net jasje, die de kroost met de bakfiets naar school brengen. En van die mensen die zich sociaal geograaf, of nog hipper: Urban Design Planner noemen, die op hun fixie levensgevaarlijk door het verkeer sjezen. Van die mensen die zichzelf heel wereldwijs vinden, maar eigenlijk nooit buiten de diepenring van de stad komen. Tenzij ze zich in een groepje in de meest domme outfits hijsen om te gaan fietsen door de ommelanden en hun wereldblik niet groter is dan de in spandex gehulde geschoren witte benen van hun voorligger. De grootste provinciaaltjes vind je in 050, en dat zijn zij die zich in deze Urban Cocoon opsluiten omdat ze geen auto hebben. Het zijn ook van die mensen die naar bijeenkomsten met andere hipsters gaan en zeggen dat het bezit van een auto passé is. Gut ja, waarom moet je ook iets bezitten eigenlijk. Ja laten we die redenering ook doortrekken naar je huis. Het hebben van een huis is ook passé, laten we allemaal in tipi’s gaan wonen.

Fietsen is armoede
Fietsfanatici zijn eng. Dit zijn mensen die geloven dat fietsen hun lifestyle is. Hahaha. Hoe ver moet je van je zelf af staan, om het überhaupt nodig te hebben om een lifestyle te hebben. Dat je je eigenwaarde ophangt aan een lifestyle. Aan fietsen notabene. Probeer je nou werkelijk te zeggen dat dit je zo bijzonder maakt? Hahaha. Fietsen is armoede, dat weet iedereen. Niet echt iets om trots op te zijn. Er wordt gefietst, bij gebrek aan geld voor een auto. Bij gebrek aan ruimte voor de auto. Omdat die suffe socialistische stad al decennialang de burger niet faciliteert, maar frustreert. De burger wil de auto. De stad zegt NJET.

Diepenring
En dat brengt ons bij het recente parkeerbeleid. D66 oppert om de parkeerplaatsen bij de diepenring op te heffen. Doet D66 dit oprecht om de kwaliteit van de stad te verbeteren? Hun argument is het aanzicht: ze vinden de geparkeerde auto’s lelijk en ze nemen plek in. Die redenering volgend, zouden wij beginnen met het verwijderen van de tienduizenden fietskrotten die overal in 050 gestald zijn. Die paar auto’s staan nog netjes in een vakje geparkeerd. De fietsen, die worden echt overal neergekwakt. Je kan geen 10 meter stoep passeren, zonder te struikelen over roestende brikken, de één nog meer gesloopt dan de ander, de één nog dwarser op de stoep geparkeerd dan de ander. Pleinen, stoepen, straten, bruggen: hordes fietsen, overal. De fiets is een pest.

Nee, als het D66 echt ging om het verbeteren van het stadsgezicht, en ruimte maken, dan begon men met de fiets. Parkeerverboden voor fietsen. Betere, betaalde, ondergrondse fietsenstallingen. Maar omdat men het specifiek over de auto heeft, is duidelijk dat het D66 niet gaat om het stadsgezicht. Hier komt de sluimerende autohaat gewoon weer naar boven.

Regel dan een serieus alternatief
Kijk, het is prima als de Diepenring een prachtig stukje Groningen wordt, met mooie boulevards en terrasjes. Zonder geparkeerde auto’s. Regel maar alternatieve parkeerruimte, tegen hetzelfde comfort (loopafstand) en tegen dezelfde parkeervergunningstarieven (€250 per jaar) voor bewoners en hun bezoek. Dan gaan ze wel overstag. Succes daarmee overigens, met de woekertarieven in de parkeergarages en veel te krappe buurtstallingen. Laat je de exploitanten van de terrassen het verschil in parkeerkosten bijleggen? Overigens, volgens bronnen zijn de parkeervergunningen onlangs weer fors duurder geworden, maar procentueel zijn de parkeervakken niet groter geworden, en zijn er ook niet procentueel meer parkeervakken gerealiseerd. Leg dat eens uit, gemeente. Of melk je de automobilist weer eens verder uit?

Bakfietsburgerlijkheid
Prima, als het je lukt een alternatief voor die auto’s te regelen. Diepenring zonder geparkeerde auto’s. Maar doe het dan ook meteen zonder die fietsen. Ook zonder die lelijke trailers die ze woonboten noemen. Gelijke monniken, gelijke kappen. Forceer gelijk ook die stinkende, gevaarlijke, subsidieslurpende, fileveroorzakende de stad uit. Maak er een lekker gezellig Madurodam van. Lekker fatsoenlijk. Lekker schoon. Lekker netjes. Anton Pieck, in de 21e eeuw. Lekker truttig. Lekker burgerlijk. Bakfietsburgerij. Broccolitis. Wij dachten altijd dat 050 een lekker eigenzinnige, vrolijke, rommelige, progressieve, liberale stad was, waar het iedereen werd gegund te wonen en zich te vervoeren op eigen wijze.

Niet met D66 dus.

D66. Zesjescultuur.

 

 

Minder
door vermeerderaar Driekus Vierkant

Nou daar knerpte Driekus in het donker dus met zijn klompen over de haast bevroren kiezelstenen, om de grijze vuilcontainer aan de Pieter Venemakade in het mooie Kiel-Windeweer te zetten. Het was zo’n heldere decembernacht, en in het licht van de maan zag Driekus kleine wolkjes adem bij elke keer dat hij mopperde over de kou. Driekus keek omhoog, naar de sterren. Wat is de ruimte toch oneindig weids. En wat zijn mensen toch bekrompen. Wat zijn sterren toch tijdloos. En wat is politiek toch de waan van de dag. Driekus stond daar even stil. De handen in de zakken van zijn overall. Die stilte, de schoonheid van de sterren. ‘Kon minder’, mompelde hij, en liep snel terug naar zijn behaaglijk warme boerderij.

Ja, minder. Deed die politiek maar aan minder waan van de dag. Men buitelt van ophef naar ophef, het ene onderwerp nog stompzinniger dan het andere. En de ene mening nog suffer dan de andere. Alles maar om elkaar het politieke pootje te lichten. Van die splinterpartijtjes die hun stokpaardje-onderwerp belangrijker achten dan de belangen van het land. Bleef het daar maar bij. Ook politici van, we noemen ze maar de gevestigde, conservatieve partijen, doen niet onder voor debatten over flutonderwerpen als een ‘pleur op’ opmerking van een MinPres. En zich maar afvragen waarom politici nog nauwelijks serieus worden genomen. Zo langzaamaan wordt er gesnakt naar een partij die deze onderwerpen negeert en voor de echte onderwerpen gaat.

En als het dan een keer over serieuze onderwerpen gaat, dendert de trein gewoon voort, steeds verder van het belang van de burgerij. Gaat het goed met Nederland? Ja op papier doen we het nog steeds heel aardig. We zijn als klein landje nog steeds één van de best lopende economieën, we hebben de beste zorg, ons onderwijs staat hoog aangeschreven, onze welvaart staat aan de top, en we zijn zo’n beetje het gelukkigste volkje. Of je dat allemaal aan de politiek kan danken? Ja en nee. Die hele welvaartsstaat klinkt fantastisch, maar het ging ook ten koste van onze VOC-mentaliteit. Langzaamaan brokkelt de wereldwijde invloed van Nederland af. Economisch, maar ook politiek. Succes kent bovendien vele vaders. Als het even goed gaat, staan politici als een stelletje Hekkings vooraan om zichzelf op de borst te trommelen. Als het echter economisch slecht gaat, en de werkloosheid toeneemt, ligt het aan de markt, een veranderende wereld en de wereldeconomie, maar nooit aan hun beleid. En komen links en rechts respectievelijk altijd met dezelfde suffe oplossingen, waarover ze altijd een slap compromis sluiten, met een paar procent verschuiving hier en daar. Zo langzaamaan wordt gesnakt naar een veel zakelijker kabinet, dat terug gaat naar de core functies van politieke partijen en overheid: visie, leiderschap, professioneel bestuur, veiligheid, infrastructuur, economische belangen en goed aansluitend onderwijs. Al het andere is bijzaak en regel je zelf maar.

Als we echt zo gelukkig zijn, waar komt dan die veenbrand, die al zeker vijftien jaar woedt, vandaan? Wat is toch die onvrede? Het is niet alleen bovenstaande. Er is een heel ontevreden onderklasse. Een klasse die decennialang is beloofd dat de overheid altijd voor ze zal zorgen. Gratis huizen, gratis onderwijs, gratis zorg, gratis geld en ontheffing voor alles. Een luie klasse die vindt dat ze overal recht op hebben, zonder ervoor te hoeven werken. Een verwende groep mensen, die decennialang door PvdA, GroenLinks en SP zijn opgehitst tegen ‘het kapitaal’ en ‘de elite’, waarbij volgens hun iemand al bij de elite hoort als hij een modaal inkomen heeft. Een groep die tegen elke vorm van vooruitgang is. Een groep mensen die het verschil tussen rijkdom en welvaart niet eens begrijpt, die niet begrijpt dat de rijkdom van een ander, jouw welvaart betekent. Je moet er toch niet aan denken dat deze verongelijkte groep mensen werkelijk invloed krijgt, want ze trekken in een paar jaar tijd de hele economische positie van het land omver, puur uit egoïstisch opportunisme en blinde afgunst. De SP alleen al is een argument om het censuskiesrecht weer in te voeren.

En ja dan is er nog die groep asociale tokkies die overal tegen is. Vooral tegen buitenlanders. Het zijn de SP-ers maar dan nog fouter en we noemen ze PVV-ers. Opgehitst door een vreselijke kerel als Wilders, die vergelijkbare verwoestende plannen heeft als de SP, maar dan nog een tikje erger, met zijn idiote tirades tegen één bevolkingsgroep. Die anderen de mond wil snoeren en het maximaal uitmelkt als zijn over de top uitspraken worden veroordeeld. Dat durft zich de Partij voor de Vrijheid te noemen. Het is niet eens een partij. Hoezo vrijheid. Kafka! Die hatende tokkies die zijn er, ze zijn nooit weggeweest. Ze zaten voorheen alleen verstopt bij andere partijen. Maar Wilders trekt sluw het blik hatend volk los en ondermijnt inmiddels zelfs het geloof in de rechtsstaat. Maar besef je goed: Wilders is een symptoom en niet de oorzaak en een symptoom is sowieso nooit de oplossing.

En dan hebben we nog de vrij grote elitaire groep met heel fatsoenlijke, politiek correcte mensen, die uit een soort van bizar schuldgevoel (de verzuiling mag dan weg zijn, maar het Calvinistische schuldgevoel viert hoogtij) en moreel superieure goedheid alle mogelijke minderheden willen pamperen in plaats van empoweren (kuch D66, PvdA, GroenLinks, Christenunie, maar je ziet ze ook bij CDA en zelfs bij de VVD). Heel fatsoenlijk de belastingen verhogen voor iedereen. Heel fatsoenlijk bepalen hoeveel van uw geld naar cultuur gaat. Heel fatsoenlijk de deuren open zetten voor gelukszoekers. Heel fatsoenlijk de domme burger nog beter uitleggen dat ze toch heel goed bezig zijn. Heel fatsoenlijk wegkijken voor de angsten, zorgen en werkelijke problemen in het land, want het is politiek correct om minderheden meer vrijheden te gunnen dan anderen. Heel fatsoenlijk fatsoenlijke dingen doen, maar wel ten koste (op kosten) van u, en de lasten zijn voor u, maar u mag niet klagen, want ze hebben alles zo mooi en fatsoenlijk voor u geregeld.

De veenbrand wordt vooral gevoed door het gevoel dat de middenklasse heeft niet meer gerepresenteerd te zijn. Jaar in jaar uit moeten ze inleveren voor een steeds groter wordende onderklasse. De belastingdruk is hoog. Mensen willen gewoon een goede baan, zelf hun broek ophouden, een leuk huis, een paar keer op vakantie, dat hun vuilnis wordt opgehaald, goed onderwijs voor de kinderen, een auto voor de deur, en wat vrije tijd, af en toe wat luxe producten kunnen kopen om zichzelf te verwennen en een mooie reserve opbouwen voor later. Is hun welvaart werkelijk gestegen ten opzichte van hun ouders? Is hun vrijheid werkelijk toegenomen ten opzichte van hun ouders? Hun moeder, die thuis was en voor de kinderen zorgde, terwijl zij zelf nu allebei moeten werken om de inkomsten van het gezin te kunnen dragen? Zij zien dat ze harder moeten werken, dat hun leven gejaagder is, dat hun pensioen uiterst onzeker is, dat ze nauwelijks een huis kunnen betalen, als ze al een hypotheek kunnen krijgen. Zij zien dat er een steeds groter wordende onderklasse is die steeds meer gratis krijgt: gratis huizen, gratis zorg, toeslagen, gratis geld. Op hun kosten. De nivellering is doorgeslagen. Zij zien steeds meer mensen van buiten Europa hier komen wonen, mensen die afwijkende normen en waarden meebrengen. Hun gevoel is dat hun vrijheid van manier van leven wordt ingeperkt. Hun gevoel is dat hun veiligheid minder wordt. Hun gevoel is dat er nog meer mensen komen die willen profiteren, op hun kosten.

Of die gevoelens terecht zijn of niet, ze zijn er. En ze worden aangewakkerd. Hun gevoel is ook dat de gevestigde partijen, met de PvdA voorop, maar ook D66, CDA en VVD en GroenLinks, niet meer naar ze luisteren. Integendeel, deze partijen hevelen juist een deel van hun eigen invloed over aan een instituut dat de EU heet en incompetent en stuurloos overkomt. In plaats van naar die gevoelens te luisteren, ridiculiseren deze partijen deze burgers, ze worden zelfs zwart gemaakt. Het zijn ‘domme burgers, die niet snappen hoe belangrijk de EU is, die niets snappen van verdragen en de democratie’. Het zijn ‘nationalistische, racistische burgers, die buitenlanders haten’. Het zijn ‘asociale burgers, die de onderklasse niets gunnen’, het zijn ‘politiek incorrecte burgers, die geen fatsoen hebben om minderheden te respecteren’. Vreselijke politiek correctheid, met venijnig valse steken naar de burger. Totale vervreemding van de politici in hun Haagse bubbels, elitaire bubbels en partijbubbels ten opzichte van de belangrijkste achterban. De elitaire beroepsbestuurders zorgen prima voor hun vriendjes, op alle belangrijke bestuursposities. De pers zit in dezelfde bubbels en is niet meer in staat om objectief te zijn. Maak burgers uit voor dom, racist en egoïst, beperk hun invloed, en je jaagt ze zelf naar splinterpartijtjes en opportunistische populisten.

Ja u leest het goed. Het is echt de schuld van de gevestigde partijen dat ze hun achterban wegjagen. Het zijn niet alleen meer de tokkies en de haters die SP en PVV stemmen. Nee het is ook de middenklasse die zich begint te roeren. Ze stemmen SP en PVV, omdat ze er klaar mee zijn, en er geen alternatieven zijn. Ja, ze zijn er wel, zie de boze kunstgebitklapperende 50plus mensen en DENK (echt schop deze armverlengers van Erdogan de Tweede Kamer uit) en zie ook de versplintering op rechts, met WNL en FVD.

En ja, GeenPeil. Ongelofelijk hoe PvdA, D66, CDA en VVD en hun achterban reageren op GeenPeil. Ja ze hebben het jullie moeilijk gemaakt. Terecht ook wel, want wie wil er nu geassocieerd worden met een corrupt land als Oekraïne, dat ruzie maakt met Rusland over gasleidingen en gasbelangen. Hoezo moeten wij ons mengen in dat kruitvat. Hoezo moeten we er een lont insteken en aansteken? Ja natuurlijk hebben we er economische belangen. En natuurlijk moeten onze bedrijven er handel kunnen drijven, in een politiek stabiel land, met een goede bescherming van een rechtsstaat. En natuurlijk moet Nederland een serieuze positie binnen de EU behouden. Maar de zorgen van Nederland (Nederland = de burgers, niet de politici) zijn terecht. Misschien is dat juist het foute aan hoe de EU is georganiseerd: dat het enige land dat zich terecht afvraagt of dit nu wel zo slim is, eigenlijk niets anders kan dan mee denderen met een op hol geslagen trein. Driekus is Europeaan, is van de wereld, vindt een sterke EU belangrijk. Maar als er dus geen dialoog meer mogelijk is, dat een dialoog over zo’n stap niet eens democratisch kan worden afgedwongen, dan moet je je serieus afvragen of dit wel de EU is die we willen.

Maar GeenPeil dus. Het meest verfrissende sinds van Mierlo 50 jaar geleden(!) riep dat de politiek vernieuwd moest worden. Is GeenPeil bedreigend? Misschien. Maar op dit moment is GeenPeil de enige die PvdA, D66, CDA en VVD de kans geeft weer in contact te komen met de burgerij. Omarm in elk geval het principe. Het zou je goed doen. Je hebt het nodig. Als je jezelf niet kan vernieuwen, sterf je uit. Dus laat je vernieuwen. Het beste wat GeenPeil kan bereiken is die partijen weer in contact brengen met Nederland, dus deze partijen gevraagd en ongevraagd helpen in plaats van af-fikken. Scherp aan blijven pakken, dat wel. Een hele verantwoordelijkheid voor GeenPeil.

Driekus zit naast de kachel aan zijn keukentafel en schenkt zichzelf een glas Lagavulin in. Hij schuift het gordijn opzij en gluurt nog even naar buiten. Wat is die ruimte toch oneindig weids. Net als de uitgestrekte veenlandschappen rond Kiel-Windeweer. Hadden die politici maar zo’n uitzicht, dan dachten ze misschien ook wat weidser en helderder. Zo helder als deze nacht. De whisky benevelt het brein echter inmiddels. Toch maar eens wat minder drinken. Minder, minder minder, hahaha.

Drie Kusjes en proost.