Vergroening (bangalijstjes)
door banga-deskundige Driekus Vierkant

ontgroend
ontgroend

Driekus zit in zijn groene overall, met zijn indrukwekkende gestalte aan de keukentafel en tuurt door het raam over de landerijen. Het is de 29e september 2016, een regenachtige dag, na de mooiste nazomer sinds jaren, en het einde van het broccoliseizoen nadert. Ja die regen, daar wordt de broccoli mooi groen van. Vroeger, ja vroeger, toen Driekus nog een jongeman was, woonde Driekus een tijdje in de stad Groningen, een verbastering van Groeningen, de stad die is vernoemd naar de bosrijke omgeving.

Oh Groningen, met zijn studerende jonge groene blaadjes. Jonge groene blaadjes die de bloemetjes en de bijtjes ontdekken. Ja lieve mensen, studenten zijn eigenlijk allemaal vieze sloeries M/V en geef ze eens ongelijk. Strakke volgroeide en jonge lichamen, vol energie, vol drank en vol hormonen, vrij van het ouderlijk toezicht, in een eigenzinnige en vrijzinnige, liberale stad. Er wordt wat afgekeest in die hoogslapers, en dat is mooi: geniet van het vrije leven! Het is van alle tijden.

En de verleidingen zijn natuurlijk ook groot. Prachtige jonge slimme mensen, al die slanke studentes en al die twee meter lange stoere studenten, want ja, wij Noorderlingen zijn letterlijk de reuzen der aarde. Zoals het een echte onderzoekende student betaamt valt er meer te onderzoeken dan alleen de lesstof. Seksuele zelfontplooiing is een integraal onderdeel van deze levensfase. Ja, Groningen-city is gewoon de geilste stad van het land, denk je nu echt dat de opleidingen de reden zijn om studentenstad nummer 1 te worden?

Bij seksuele ontdekking horen seksuele uitspattingen. In tegenstelling tot al dat feministische gezanik, dat als een reflex oppopt na een suf bangalijstje, doen meisjes echt niet onder voor jongens. Ja er zijn enorme sukkels die vrouwen als minderwaardig zien en behandelen. Dit soort kerels is een HBO of WO papiertje niet eens waard. Seksuele ontdekking en uitspattingen zijn allemaal prima, zolang het maar op gelijkwaardigheid berust. Ja je mag best een dominant of onderdanig spelletje spelen in je stinkende hoogslapertje, dat is allemaal plezier, zolang het maar met respect voor elkaar gebeurt. Vrouwen zijn geen neukgat, net als mannen geen likkende vleesdildo zijn. Nogmaals, mannen die vrouwen niet als gelijkwaardig zien en behandelen, we droppen je het liefst in IS territorium. Met een pruik op je kop. In jarretels. En een bordje om je nek. Met de tekst: christenhoer. Maar dan in het Arabisch opgeschreven natuurlijk, anders snappen ze er daar nog niks van. Als die bekrompen relifreaks überhaupt al kunnen lezen. Zal je meemaken wat disrespect eigenlijk betekent. Maar we dwalen af.

Maar feministen: doe nou niet alsof vrouwen heilige boontjes en allemaal slachtoffer zijn. Studentes zijn net zo seksueel actief, net zo pervers, en net zo onderzoekend als hun mannelijke lustapen. Studentes delen ook giechelend lijstjes van hun scores: tot in details wordt beschreven hoe goed of slecht hun prooien waren met betrekking tot bepaalde handelingen, vergezeld van soms ronduit vernederende, beschimpende opmerkingen over diens uiterlijke kenmerken (niet iedereen heeft zo’n indrukwekkend mooie pens als Driekus). Dit zijn niet alleen papieren lijstjes: checkt u maar eens hun whatsapp meidengroepjes. Dus ook jullie dames, ga een beetje respectvol om met de sukkels die je je hoogslapertje in trok (hihi pun intended), want ook jullie zouden we met je gedrag wel eens in IS land willen zien rondlopen. In niets anders dan een schapenvachtje. Dit is geen man/vrouw probleem zoals feministen ons graag doen laten geloven. Het is een respectprobleem. Uitspattingen zijn leuk, hoe gekker hoe beter hoor, en de grens ligt bij disrespect.

Nou en dan krijgt één van de 40.000 studenten een ongelukkige klap voor zijn kop tijdens een ontgroening en vervolgens hebben we ophef in heul het land. Anti-ontgroening! Stop de ontgroenings! Ontgroening = broccolisering. Ontgroening is in feite vergroening. En dit soort vergroening van de samenleving is precies NIET wat we willen. Want vergroening van de samenleving betekent vertrutting van de samenleving. Stop dat. Stelletje gereformeerde stiekeme rukkers. We willen helemaal geen conservatieve samenleving. We willen geen spruitjesgeur. Ja tenzij dat dan toevallig je fetisj is. We willen niet vergroenen! Vergroening is ontliberalisering. Vergroening is je eigenzinnigheid opgeven. Is je vrijheid opgeven. Vergroening is als een vieze groene druiper. Wees vrijzinnig, doe aan je uitspattingen, doe gek, wees raar, wees jezelf, maar doe het met respect. Respect is niet ontgroening verbieden, nee dat is juist disrespect. 

En daar gaat het in die hele discussie mis. Politici, Vindicatbestuurders, Universiteitsbestuurders (hoi Poppema!), journalisten, feministen, opiniemakers en twitterapen, allemaal schieten ze in de ophefkramp met als eerste reflexen dat ze wijzen naar mannen of naar studentenverenigingen, of naar wie dan ook ze maar op de korrel willen nemen vanuit hun eigen bekrompen wereldbeeld, en schieten in een VERBOTEN kramp. Terwijl je helemaal niets hoeft te verbieden. Verbieden, dat doen ze al genoeg in IS territorium. Je hoeft mensen alleen maar te wijzen op respect. En respectloze mensen, daar zouden we eens een bangalijstje van moeten maken.

Zo en dan gaan we nu eens ff dat viezige internet afstruinen naar geile tietenkontplaatjes van #luievrouwen. Het is tenslotte al bijna weer vrijdag.

Moi!

 

Factory Outlet Center
door overall fashion victim Driekus Vierkant

Ha dus Driekus toog op een zwoele nazomeravond op naar de toog van de Drie Uiltjes, zijn omvangrijke buik persend tussen het vrouwvolk aan de bar aldaar, op zoek naar dure whisky en goedkoop plezier. Zo goedkoop bleek dat vertier niet, want toen Driekus zo rond zeven uur ‘s ochtends wakker werd in een vreemd bed, naast een vreemde vrouw, in een vreemd huis, sloop hij onder de dekens vandaan, zocht zijn kleren bij elkaar die door haar huis verspreid lagen. Zijn onderboxem was snel gevonden. Hop, achterstevoren aan. Kan hij nog een dagje mee. Het witte hemd met lippenstiftvlekken was ook snel gevonden. Zelfs de sokken waren compleet. En de klompen stonden netjes bij haar voordeur. Met de sleutels van de trekker er netjes in gelegd. Maar  hij was dus zijn oude vertrouwde overall kwijt. Nergens in dat hele huis was zijn groene overall te vinden. Waar had ze die gelaten?! Oh kak. De Lagavulin bonkte tegen zijn slapen. En ze had hem de hele nacht wakker gehouden. Scherp denken lukte niet echt. Maar. Hij. Moest. Weg. Zien. Te. Komen. Nooit blijven tot ze wakker worden. Ruikend naar seks, scheel van de overdaad aan drank en van het tekort aan slaap, besloot Driekus in zijn bevlekte ondergoed haar voordeur uit te sluipen, op sokken, met de klompen in de hand. Ach ja, in 050 zijn ze wel meer gewend.

Ja dus Driekus de volgende dag op zijn trekker diverse winkelcentra in Groningen en Drentistan afstruinen naar een nieuwe overall. Dan denk je: een overall is maar een overall: kies een kleur en een maat en go. Ja maar zo werkt dat niet bij Driekus. Je moet er wel een beetje goed uitzien, toch? Ja Driekus is een fashion victim pur sang. Goede klompen, en een strakke overall. In John Deere groengele combinatie. En witte sportsokken. Het wordt vanzelf een modetrend. Driekus als trendsetter. Maar man man man wat een ellende in die winkelcentra. Lege winkels, slechtlopende ketens, popupstores met de grootste rommel en dikke waggelende families. Van die Oost-Groninger en Drentse dikke moekes van 21 jaar oud, samen met hun nog dikkere moeders, met grote smeltende ijsco’s in hun vadsige handen. Likkend aan hun lekkende mierzoete suikervetbol, afwisselend met gelurk aan een walmend shagje. Er is één beeld dat Driekus zelfs niet met Brillo’s en Jif van zijn oogballen heeft kunnen schrapen. Een tattoo. Een tattoo die door een witte legging scheen. Dertig kilo wiebelend spek, verpakt in een half doorschijnende witte legging, met pal naast de kamelenteen zo’n lelijke tattoo. Sorry voor dit beeld mensen. Uw kokhalsreflex is vermoedelijk gelijk die van een Driekus die broccoli ruikt.

Het is het volk waar Factory Outlet Centers voor bedacht zijn. Het is ook het volk waar hele winkelstraten op teren. Tokkiesjokvolk.

Wat is een Factory Outlet Center? Het is doorgaans een groot winkelcentrum waar fabrikanten van (merk)kleding hun troep tegen hoge kortingen verkopen. Huilie huilie doen de andere winkeliers natuurlijk. Die zien het tokkiesjokvolk weglopen van hun troep. Maar ja. Dit is gewoon marktwerking. Het is de marktkoopman die boos is dat er een supermarkt in de buurt wordt geopend. Het is de fotospeciaalzaak die boos is dat er een Mediamarkt komt. Het is de tentenspeciaalzaak die boos is dat er een Vrijbuiter in de regio komt. Het is de erotiek-winkelier die boos is dat mensen hun eetbare slipjes met shoarmasmaak (hee, ieder zijn fetisj!) via Internet bestellen. Een beetje zielig, deze kruideniersmentaliteit. Had dan zelf groter gedacht. Was dan zelf een grotere zaak begonnen. Had dan zelf iets ondernomen. Ja ondernemen. Het is wat anders dan winkeltje spelen. Oh ja en ook de vastgoedsector jammert en probeert FOC’s tegen te houden. Had dan zelf geïnvesteerd, in plaats van op je luie krent elke maand maar die belachelijk hoge huren naar binnen te tikken. Marktwerking is marktwerking, hoe vervelend dan ook. Kijk, Driekus is een groot voorstander van lokaal kopen. Support your local scene. Lekker shoppen bij kleine winkeltjes, waar je service krijgt, en de lieftallige winkelbediendes je helpen bij het uitkiezen van de beste overall. Maar Driekus is ook een groot voorstander van marktwerking. En dus bovenal tegen overheidsbemoeienis.

Als iemand een FOC wil neerzetten in Winschoten, Assen of Groningen: gewoon lekker doen. Hee en als een winkeliertje daardoor zijn troep-outlet moet sluiten? Kan ie wel voortaan voor de helft van het geld een mooie overall kopen bij een FOC.

 

GasTerra
door de immer flanerende en flatulerende Driekus Vierkant

 

Groningen, oh Groningen. Ook wel bekend als het Gasachstan van de Lage Landen. Welk een rijkdom deze schitterende provincie te bieden heeft. Vergezichten, koolzaadvelden, schone luchten en het vluchtige, onzichtbare goud op zo’n drie kilometer diepte. Oh damn you aardgas. We hielden van je, en nu verguizen we je. Miljarden en miljarden worden nog steeds verdiend met de verkoop van Hare Vluchtigheid. Nog wel.

GasTerra, onderdeel van het Gasgebouw
Nu is de NAM als winningbedrijf altijd aangewezen als de boosdoener, de veroorzaker van alle schade door bodemdaling en aardbevingen. De NAM die als een Irakese woordvoerder ontkent dat er schade door gaswinning kan ontstaan. De NAM die downplayt, de NAM die marchandeert, de NAM die manipuleert. Maar de NAM is maar een stroman. StroNAM. Nee, het echte Grote Geld wordt verdiend met GasTerra. GasTerra is met bijna 20 miljard omzet (dat is bijna allemaal winst) zo’n beetje het grootste bedrijf van Nederland. En het zit gewoon hier, in Groningen. GasTerra is onderdeel van het Gasgebouw, het Gasgebouw dat winning, distributie en verkoop van gas in meerdere entiteiten zoals NAM, GasUnie, GasTerra scheidt, zodat men lekker naar elkaar kan wijzen om elke verantwoordelijkheid te ontlopen.

GasTerra aandeelhouders
Wie zijn de werkelijke spelers op de achtergrond? Wie verschuilen zich graag achter NAM en GasTerra? Wie zijn de aandeelhouders? De grootste aandeelhouder is het ministerie van Economische Zaken dat via bufferclubje EBN maar liefst 40% belang heeft. Die miljarden kiepert Henk Kamp zo in de staatskas van Dijsselbloem. Het is Henk Kamp (en op de achtergrond Dijsselbloem) die aan de knoppen draait. Het is het MinEZ van Henk Kamp dat de ALLERgrootste belanghebbende is in de gaswinning. En dus ook de veroorzaker van de ellende. Dat kan zelfs de tandenloze Rijkscoördinator Wingebied Groningen  Hans Alders niet verbergen.

Ruzie bij GasTerra?
Nu is het zo dat Shell en Exxon ieder ook 25% belang hebben in GasTerra. En de Staat der Nederlanden nog eens 10%. Daarmee is een vervelende situatie ontstaan dat de Staat in totaal 50% heeft en de marktpartijen samen 50% belang hebben. Zo’n aandelenverhouding werkt prima zolang de miljarden binnenstromen. Maar nu er bevingschade door gaswinning is ontstaan en de winning wordt verminderd is er heibel in de tent. Letterlijk. Het hardnekkige gerucht gaat dat de directie van GasTerra alleen nog maar met mediators met elkaar praat. EZ en Shell (en Exxon) staan lijnrecht tegenover elkaar. Shell zegt: EZ prima als jullie gaswinning terug willen draaien, en prima als jullie schade door gaswinning willen vergoeden, maar wij willen dat niet, dus dat gaat dan maar ten koste van jullie dividend, niet dat van ons. Lekker duurzaam en betrokken, dat Shell. Zo’n ruzie is er tussen EZ (dat de CEO leverde) en Shell (die de CFO leverde) ontstaan. Dit gerucht hebben we geprobeerd te verifiëren bij GasTerra, en men ontkent het niet.

Eerst extra hard pompen, nu een cap van 24 miljard kuub
Henk Kamp staat ook met de rug tegen de muur, want Dijsselbloem zegt: prima Henk, als jouw MinEZ minder gasbaten in de staatskas wil dumpen, je zorgt maar dat je dat geld ergens anders vandaan houdt. Want de staatskas is heilig en moet tot het randje gevuld. Nee je zou eens proberen van je gasbatenverslaving af te komen… Sterker nog, toen de heftigste aardbeving plaatsvond, wist men in Den Haag meteen dat de gasproductie fors omlaag moest, maar wat deed Henk Kamp? Pompen! Dat jaar werd onwijs veel extra gas gepompt. Met als smoes dat de vraag groot was. Dat was onzin. De gasopslag was in gebruik genomen en werd volgepompt. Nu snel pompen voordat er een cap komt! La la la Geld. Er is nu een cap van 24 miljard kuub per jaar ingesteld, want, zeggen Henk Kamp, MinEZ, GasTerra en GasUnie: 24 miljard is het MINIMUM om de leveringszekerheid te kunnen garanderen. We willen huishoudens toch niet in de kou zetten? Bovendien, claimde GasTerra: wij hebben contracten met marktpartijen in Nederland en buitenland die EISEN dat ze hun in het verleden afgesproken volumes gas geleverd kunnen krijgen, en daar kunnen we ECHT niet onderuit, aardbevingen of niet.

Ophef!
BAM. Energiebedrijf Engie blijft zitten met miljarden kuub Gronings aardgas. Het Franse bedrijf claimt al jaren meer gas af te nemen dan het nodig heeft. De prijs die GasTerra vraagt is te hoog voor wat de markt biedt, want de energieprijzen zijn de afgelopen jaren gekelderd. En dat zij niet de enige zijn. Maar GasTerra houdt vast aan de prijsafspraken. GasTerra houdt Engie aan de omzet-commitment. Hee dat is vreemd! Dit staat haaks op de claim van GasTerra en MinEZ dat klanten levering van volume eisen. Het is dus andersom: het is GasTerra dat eist dat klanten blijven afnemen. Natuurlijk is het zo dat als twee partijen een contract sluiten, beide partijen zich dienen te houden aan de afspraken. De leverancier moet het gecommitteerde volume leveren, en de klant moet de gecommitteerde omzet leveren. Dat is het juridische gedeelte. Maar er is ook een ander juridisch gedeelte. Als blijkt dat de vraag naar gas lager is dan het Gasgebouw (MinEZ, Shell, Exxon, EBN, de Staat der Nederlanden, NAM, GasTerra, GasUnie) beweert, en men door blijft pompen (la la la Geld) dan kan men op enorme schadeclaims rekenen. Het plafond voor gasproductie kan immers omlaag, en als men daar niet actief op aanstuurt, neemt men enorme risico’s op onnodige en te voorkomen gaswinningschade (bodemdaling, aardbevingen). GasTerra reageert als door een horzel gestoken en beschuldigt Engie van vals spel. Zo fel hebben we GasTerra nog nooit zien communiceren. Dan is er echt een gevoelige snaar geraakt. Dus wij vragen stellen. Open, transparant. Meer vragen. GasTerra beweert dat er sowieso 24 miljard kuub moet worden geleverd, omdat dit de minimale vraag is, ongeacht of Engie dit afneemt, of andere klanten dit afnemen. Als Engie teveel gas heeft, kan ze dit via een marktplaats verhandelen met andere partijen. Meer vragen gesteld. Maar geen antwoord. Netjes om wederhoor gevraagd. Geen antwoord.

GasTerra, you are doomed
Ok GasTerra, dan maar zonder wederhoor. Eigen keus! You are doomed. GasTerra is niets anders dan een handelsbedrijf met als opdracht zoveel mogelijk gas verkopen tegen een zo hoog mogelijk tarief. De aandeelhouders (MinEZ, Shell, Exxon) willen maximaal rendement, en zo laag mogelijke schade. Ze verbergen zich achter een juridische constructie. En ze gaan er allemaal aan. Als het Groninger Gas op is, zijn ze DOOD. WEG. Kaputt. NAM, GasTerra, GasUnie, alles is dan weg. Misschien al wel eerder. Want de energieprijzen in de wereld zijn gekelderd. Letterlijk gekelderd. Ze zijn in paniek. Ja u leest het: dikke paniek. Dit is wat wij denken dat er nu aan de hand is:

  • De energieprijzen wereldwijd zijn enorm gekelderd
  • GasTerra vraagt nog veel te veel geld voor Gronings gas
  • Marktpartijen kunnen elders veel goedkoper aan energiebronnen komen
  • De vraag naar het specifieke laagcalorische (lage energieopbrengst) Groninger gas is helemaal gekelderd, marktpartijen (industrie!) gebruiken liever hoogcalorisch gas
  • Het te dure laagcalorische gas omzetten tot hoogcalorisch gas maakt het alleen nog maar duurder
  • De marktvraag naar laagcalorisch gas is veel lager dan het door het gasgebouw geclaimde 24 miljard kuub per jaar
  • De claim dat 24 miljard minimale leveringszekerheid is, lijkt een LEUGEN. Het gaat het gasgebouw niet om leveringszekerheid van gas, maar om inkomstenzekerheid.
  • GasTerra houdt krampachtig vast aan oude contracten met veel te hoge afname-commitments en te hoge tarieven voor Gronings gas
  • De schadeclaims die het gasgebouw op kan lopen door onnodig veel gas te pompen kunnen mega groot zijn, groter dan de inkomsten die men nu denkt te verkrijgen door het vasthouden aan de contracten, maar men steekt als een struisvogel de kop in het zand: lekker doorpompen en doen alsof er niets aan de hand is
  • Er is dikke paniek ontstaan door de publiciteit van Engie, want andere klanten van GasTerra gaan zich nu ook roeren
  • Als GasTerra zo zeker van haar zaak is dat die 24 miljard kuub toch wel afgenomen wordt, zoals ze beweren, dan kunnen ze zonder problemen de volumes die Engie niet af wil nemen aan een andere partij verkopen, tegen hetzelfde tarief.
  • Klanten van GasTerra die teveel gas tegen te hoge tarieven afnemen kunnen dit helemaal niet meer kwijt op een marktplaats, want niemand zit er nog op te wachten, zeker niet tegen deze tarieven.

Wederhoor is nog steeds mogelijk, op Twitter, Anton. Drie Kusjes.

Oh en we hebben een nieuwe slogan voor je bedacht:
GasTerra. Gas met een luchtje. 

Onderwijs
door emeritus professor doctor ingenieur Hendricus Johannes Vierkant 

als professor driekus preekt zitten ze rechtop in de bankjes hoor!

De Universiteit. Lichtend baken van kennis en wetenschap. De plek waar je als jongeling de wereld ontdekt, en de wereld helpt te ontdekken. Waar intellectuelen met een open blik kritisch elkaars hypothesen betwisten, onderzoeken, aanscherpen en bewijzen en al doende de wereld vooruit helpen met hun innovativiteiten. Kennis, vooruitgang, progressie, welvaart! Ultieme wijsheid is ultiem geluk. Oh universiteit, Verlichte Plek des Waarheids!

Helaas.

Helaas gaat ons onderwijssysteem gebukt onder twee perverse prikkels. Twee vieze, corrumperende perverse D66 prikkels. Want wat is het geval? Dat gaat emeritus professor doctor ingenieur Hendricus Johannes Vierkant u haarfijn uitleggen:

Studiebankjes vullen
Universiteiten (en ook Hogescholen) krijgen plusminus €8000 per studerende per jaar van het Ministerie van Onderwijs, Cultuur (wtf) en Wetenschap. Van dit geld moeten de onderwijsinstellingen niet alleen deze studenten opleiden, maar ook andere kosten van betalen. Onderzoek bijvoorbeeld. Universiteiten en Hogescholen maken dus business cases op basis van €8000 * [aantal studenten]. En daar gaat het mis. Er wordt niet gekeken naar de kwaliteit van de opleidingen. Er wordt niet gekeken naar het maatschappelijke rendement van de opleidingen. Er moet dus €8000 maatschappelijke input per student per jaar in, maar de enige verwachte output is dat de student na vier jaar met een papiertje vertrekt. Of de student iets aan dat papiertje heeft, maakt het ministerie niet uit. Het maakt de onderwijsinstelling niet uit. Of de student in armoede vervalt met zijn pretstudie? Of bedrijven de studenten alsnog moeten opleiden? Of studenten moeten leren iets minder academisch en meer toegepast te werken? /Care want ministerie en onderwijsinstelling hebben aan hun formele verplichtingen voldaan. Hup, op naar het volgende jaar, met hopelijk evenveel studenten. Oeps. Hoezo minder studenten dit jaar? Ja nee dan past de business case niet. Ja nee dan gaan we niet snoeien in ons budget. Hallo, de geldstroom moet wel op gang blijven. We zijn potdomme geen bedrijf. We moeten onze medewerkers wel verwennen met gratis yogalessen onder werktijd. En hallo dat Academische kwartiertje mag ook af en toe best een uurtje zijn. Intellectualiteit stopt bovendien netjes om 17:00 (ach 16:00). Dus we gaan internationale studenten werven. De bankjes moeten gevuld! Kom mal hier Du, yes you are welcome too, hello Chineesje yes velly wercome. Yes we spend €8000 public money to give you our knowledge for free and after four years we say thank you and bye bye so you can go back to your country and compete our Dutch companies with our own knowledge haha yes. Maatschappelijk totaal onverantwoord gedrag door deze perverse prikkel. Misschien is het een idee om bedrijven de accreditatie van opleidingen te laten doen, en de universiteit anders te gaan belonen: op kwaliteit in plaats van kwantiteit. Op aansluiting bij de wensen van maatschappelijke thema’s en op aansluiting bij het bedrijfsleven. En niet zoveel mogelijk studenten door de molen rammen, ongeachte de (negatieve) maatschappelijke effecten.

Piemelmeten
Niets mis met piemelmeten overigens. Het is voor jongetjes -en ook meisjes, vergeet de invloed van de meisjes niet- een van hun eerste aanrakingen met de wetenschap. Wetenschappelijke vaststelling van biologische kenmerken middels natuurkundig vastgelegde eenheden! Maar zoals zo vaak kunnen er wel perverse prikkels bij ontstaan. En oh wat zijn onderwijsinstellingen toch ontvankelijk voor perverse piemelmeet-prikkels. En dan hebben we het niet eens over het neerzetten van al die megalomane gebouwen. Als de Rijksuniversiteit Groningen (RuGjenooitgenoeg) een gebouw neerzet, dan moet de Hanzehogeschool ook een nieuw gebouw. De langste piemels van beton. Betonpiemels, zo noemen we onderwijsbestuurders ook wel eens. Nee, we hebben het dan vooral over lijstjes. Universiteiten (en dan met name hun bestuurders) geilen op rankings. Want hoe hoger op het lijstje, hoe beter je aanzien. Ja, ego dus. Puur ego. We willen hoog op het lijstje met de snelste supercomputers (doorlezen, leestipje over perverse RuG supercomputer lobby) en we willen op de ranking staan van beste universiteit. En hoe kom je op die ranking? Ten eerste door zoveel mogelijk studenten door je molen te rammen, maar ten tweede door te publiceren. Je bent pas iemand als je hebt gepubliceerd. Wat je publiceert, en hoe relevant het is, dat maakt natuurlijk niet uit. Nee, publiceren! Als je van één onderzoek twee publicaties kan maken is het helemaal geweldig. Als je een beetje kan sjoemelen met de planning van je publicaties waardoor je een betere ranking krijgt: vooral doen! Als je veel studenten suffe onderzoekjes laat uitvoeren en ze die kunnen publiceren: betere ranking! Wetenschappelijk piemelmeten gaat allang niet meer over wie feitelijk de langste heeft, maar wie het meest kan roepen dat hij opnieuw gemeten heeft. Als een onderzoeker maatschappelijk geld (subsidie) los kan peuteren voor een onderzoek naar de luchtverplaatsing van het gewapper van de staart van de Peruaanse kip, dan staat het universiteitsbestuur te klappen als een dolle pinguïn, want er kan weer iets worden gepubliceerd. Wat de maatschappelijke relevantie is van dat onderzoek, interesseert ze niet.

En zo, lieve lezers, eist het onderwijssysteem ons miljarden aan maatschappelijke input, maar is niet thuis als het gaat om verantwoording van maatschappelijke output.

Voer voor uw partijprogramma’s, beste politici.

Tribus Oscula!