Geplaatst op Door driekusvierkant

Max

Max
door Groninger en wereldburger Driekus Vierkant

Gerrit uit Kropswolde wilde in 1984 alleen maar even naar 050 om wat sigaretten te halen en werd onlangs zo aangetroffen in de Butjesstraat
Gerrit uit Kropswolde wilde in 1984 alleen maar even naar 050 om wat sigaretten te halen en werd onlangs zo aangetroffen in de Butjesstraat

Het hagelt buiten. De kwezelende stem van Otis Redding druipt door de luidsprekers. Er druipt wel meer, want Driekus is snipverkouden. De mosterdsoep druipt over de kom. De Lagavulin van gisteren klopt nog met golven door de met watten gevulde hersenpan. De serveerster van Huis de Beurs kijkt een beetje meewarig naar Driekus. Daar zit je dan. Te wachten. Met een rode roos in het knoopsgat van je overall. De wilde haren gekamd. Schone onderboxem. Klompen gepoetst.

Maar geen date. Driekus had al om 10:00 afgesproken. Een beetje ongemakkelijk op de gouden Casio kijken. Ja die zomertijd, het was toch een uur vooruit? Of was het nu achteruit? Uit het raam staren. Mensen lopen snel over de Vismarkt, in hun dikke jassen gehuld. Op de jezusfoon kijken. Maar niks. Geen bericht. En geen date. Zit je daar dan. Eenzaam te zijn. En het is al half twaalf. En het hagelt dus. En op Twitter geeneens ophef. FML.

Ah! Een telefoontje. Van zijn secretariaat. Breedsprakerig wordt uitgelegd dat Max wat later is. Want verdwaald. In Stad. Met de dienstauto. Ja je zou eens gaan lopen met zo’n afstand vanaf provincietehuis. Driekus zou een exclusief afscheidsinterview hebben. Maar ja. Dat verdraaide verkeerscirculatieplan! Anderhalf uur. Zo snel kan de dienstauto van Max in Amsterdam zijn!

Vandaag is zijn laatste dag. Max. Marx in de volksmond. Als Commissaris der Koning. Voorheen Commissaris der Koningin. Huis de Beurs is waar het allemaal toch een beetje begon. De Coup Om De Partij. De Partij van de Arbeid welteverstaan. Sinds toen was De Partij dominant. Tot nu. Het afscheid van Max is toch ook het einde van het tijdperk der SociaalDemocratie. Eén van de weinigen die er nog in geloven, is Max.

Een beetje dan. Want de aardbevings hebben ook Max wakker geschud. De sociale heilstaat die Nederland de internationale kwalificatie ‘Dutch Disease‘ opleverde, bleek toch evenveel barsten te bevatten als de uit kloostermoppen opgemetselde gebouwen op het Groninger platteland.

En hoe we Max ook hebben uitgefoeterd om zijn autohatende verkeerscirculatieplan, om zijn oogkleppen als het gaat om de sociaal-democratie,  we moeten hem één ding meegeven. Hij heeft het licht toch nog een beetje gezien. De laatste drie jaar. Knetterhard Den Haag aangepakt, en op de bres gaan staan voor de Groningers. Dank Max. En nu krijgen we Paas. Die het licht al gezien denkt te hebben. Zijn we eindelijk verlost van de PvdA, krijgen we een hardcore CDA-er. Een christen! Heb meelij, heb meelij! Van de regen in de drup. Of hagel dus. Maar goed. Max. We hadden je graag hier bij ons gehad, in Huis de Beurs. Om te proosten. Op de toekomst. Van Groningen. Eigenzinnig Groningen.

Oh Max. Wil je ons nog één plezier doen. Pak partijgenoot en Nationaal Coördinator Groningen Hans Alders alsjeblieft nog even flink aan, die nog zo vast zit aan dat oude dogmatische Pvda-denken en het Haagse belang. We noemen hem niet voor niets Rijkscommissaris Wingebied Groningen. Oeps. Dat zeiden we hardop, met een vet Duits accent. Net nu Otis stopt met kwezelen. Oeps. Hehehe.

Drie Kusjes en het ga je goed. Even de serveerster een knipoog geven en vragen of ze vanavond zin heeft in Lagavulin en shoarma. Groninger romantiek.

Oh, hier nog wat foto’s van onschuldige burgers die hopeloos verdwaalden in het verkeerscirculatieplan van ons PyongYang aan der Aa.

Gerhardt en zijn vrouw Lise uit Oldenburg namen in 1979 een taxi op het station van 050 en waren sindsdien spoorloos. Ze werden in 2014 gevonden aan de Reitemakersreige.
Gerhardt en zijn vrouw Lise uit Oldenburg namen in 1979 een taxi op het station van 050 en waren sindsdien spoorloos. Ze werden in 2014 gevonden aan de Reitemakersreige.
Johan, werknemer bij de suikerfabriek in Hoogkerk hield van de Dire Straits en had een auto met een hele goede stereo-installatie van Philips met cassettespeler. Om af en toe even van huis te zijn reed hij rondjes en luisterde zijn favoriete muziek. Op een avond reed hij richting 050 en sindsdien vernam zijn familie niets meer van hem. Zijn vrouw Gerda dacht dat hij er met een buitenlandse studente vandoor was, totdat in 2007 bleek dat hij verdwaald was in het verkeerscirculatieplan van de stad Groningen. Het is wel een fijn idee dat de Sultans of Swing speelden dus hij was niet helemaal ongelukkig.
Johan, werknemer bij de suikerfabriek in Hoogkerk hield van de Dire Straits en had een auto met een hele goede stereo-installatie van Philips met cassettespeler. Om af en toe even van huis te zijn reed hij rondjes en luisterde dan zijn favoriete muziek. Op een zwoele zomeravond in 1993 reed hij richting 050 en sindsdien vernam zijn familie niets meer van hem. Zijn vrouw Gerda dacht dat hij er met een buitenlandse studente vandoor was, totdat in 2007 bleek dat hij verdwaald was in het verkeerscirculatieplan van de stad Groningen. Het is wel een fijn idee dat de Sultans of Swing speelden dus hij was niet helemaal ongelukkig.
"deze onbekende manspersoon welke in bezit was van een rode Saab is tot op heden niet geïdentificeerd. wel is de ambtshalve aangetroffen auto wekelijks bekeurd vanwegens fout parkeren" (politiebericht)
“deze onbekende manspersoon welke in bezit was van een rode Saab is tot op heden niet geïdentificeerd. wel is de ambtshalve aangetroffen auto wekelijks bekeurd vanwegens fout parkeren” (politiebericht)
Auke en Gezina uit Finsterwolde wilden in de winter van 1979 een dagje naar de V&D in Stad, om handschoenen en een sjaal voor Auke te kopen, en kwamen terecht in het verkeerscirculatieplan. Auke ging na lang wachten even een stukje lopen voor hulp, maar vond zijn auto nooit weer terug. Gezina werd onlangs aangetroffen aan de Singelstraat. Haar kleren waren vermoedelijk door een kraker meegenomen.
Auke en Gezina uit Finsterwolde wilden in de winter van 1979 een dagje naar de V&D in Stad, om handschoenen en een sjaal voor Auke te kopen, en kwamen terecht in het verkeerscirculatieplan. Auke ging na lang wachten even een stukje lopen voor hulp, maar vond zijn auto nooit weer terug. Gezina werd onlangs aangetroffen aan de Singelstraat. Haar kleren waren vermoedelijk door een kraker meegenomen.
Student Klaas-Jan wilde in 1995 na een nachtje stappen en een bord shoarma in de Caïro zo rond een uur of zes met een taxi naar zijn studentenhuis aan de Kraneweg, vergezeld door twee tweedejaars studentes genaamd Monique en Fiona, om thuis nog een 'afterparty' te hebben. Van hen, en ook van taxichauffeur Harm, is nooit weer wat gehoord. Te zien aan de vlekken op de achterbank hadden ze nog wel een leuke tijd, maar volgens het afscheidsbriefje van Harm was het dan weer minder leuk dat Fiona in zijn nek had overgegeven. Ze werden vorig jaar aangetroffen in het Soephuisstraatje.
Student Klaas-Jan wilde in 1995 na een nachtje stappen en een bord shoarma in de Caïro zo rond een uur of zes met een taxi naar zijn studentenhuis aan de Kraneweg, vergezeld door twee tweedejaars studentes genaamd Monique en Fiona, om thuis nog een ‘afterparty’ te hebben. Van hen, en ook van taxichauffeur Harm, is nooit weer wat gehoord. Te zien aan de vlekken op de achterbank hadden ze nog wel een leuke tijd, maar volgens het afscheidsbriefje van Harm was het dan weer minder leuk dat Fiona in zijn nek had overgegeven. Ze werden vorig jaar aangetroffen in het Soephuisstraatje.
Na jarenlang een uitkering te hebben genoten vond Kevin uit Beijum het toch eens tijd om een baan te vinden. Voor zijn sollicitatie als marketingmedewerker bij de provincie Groningen in 1996 had hij een PvdA-rode stropdas gekocht bij de C&A, evenals een iets te ruim zittend pak. Zijn moeder had hem nog zo gezegd dat hij op tijd moest zijn voor zijn sollicitatie dus leende hij de Toyota Corolla van buurman Jaco in plaats van dat hele roteind te hoeven fietsen. Omdat Kevin nooit verscheen op zijn sollicitatiegesprek is hij afgewezen. Zijn uitkering werd nog wel jarenlang doorbetaald dus zijn moeder hield zijn verdwijning lekker stil, totdat Kevin gisteren werd gevonden in de Oliemuldersweg. Buurman Jaco baalt wel stevig dat de auto volledig gestript is en voorzien van Z-side graffiti.
Na jarenlang een uitkering te hebben genoten vond Kevin uit Beijum het toch eens tijd om een baan te vinden. Voor zijn sollicitatie als marketingmedewerker bij de provincie Groningen in 1996 had hij een PvdA-rode stropdas gekocht bij de C&A, evenals een iets te ruim zittend pak. Zijn moeder had hem nog zo gezegd dat hij op tijd moest zijn voor zijn sollicitatie dus leende hij de Toyota Corolla van buurman Jaco in plaats van dat hele roteind te hoeven fietsen. Omdat Kevin nooit verscheen op zijn sollicitatiegesprek is hij afgewezen. Zijn uitkering werd nog wel jarenlang doorbetaald dus zijn moeder hield zijn verdwijning lekker stil, totdat Kevin gisteren werd gevonden in de Oliemuldersweg. Buurman Jaco baalt wel stevig dat de auto volledig gestript is en voorzien van Z-side graffiti.