Hoe is het met je? En met de mensen om je heen? En met de mensheid?
Met de mensheid gaat het volgens de cijfers heel goed. Er zijn meer mensen dan ooit tevoren. We worden ouder, kindersterfte is veel lager, steeds meer mensen hebben toegang tot onderwijs, schoon water. We leven gezonder, langer, en zijn welvarender. Ja er zijn gitzwarte oorlogen, en er is onrust, maar dankzij wetenschap, innovatie, ondernemerschap staan we er echt beter voor dan ooit tevoren.
Mensen, culturen en de mensheid kunnen zich ontwikkelen als hun basisvoorzieningen op orde zijn: een dak boven je hoofd, eten en drinken. Als je in veiligheid en vrijheid kan leven, kun je jezelf zijn. Een baan of een bedrijf geeft naast welvaart een tweede belangrijke meerwaarde: eigenwaarde en een bijdrage aan en positie in de maatschappij.
Vooruitgang, en brede welvaart ontwikkelen zich het beste in democratische kapitalistische rechtsstaten, met goede sociale voorzieningen zoals goede en toegankelijke zorg, vangnetten, onderwijs, en onderzoek.
Democratische, kapitalistische rechtsstaten zijn daarnaast exclusief de landen waar vrijheid, het vrije woord, vrije uitingen, vrije vereniging en vrijheid om te zijn wie je echt bent, te kunnen zijn.
Sommigen zullen zeggen dat kapitalisme is doorgeslagen, anderen vinden dat de overheid juist teveel vrijheden en welvaart inperkt. Voor beiden is wat te zeggen. Het mooie in een democratische rechtsstaat is dat je daarover met elkaar het debat kan voeren, soms aardig, soms scherp, soms serieus, soms met humor. En we hoeven het niet eens te worden, we kunnen elkaar respecteren ook al lijken we tegenover elkaar te staan.
En uiteraard kan alles beter. Sterker nog, het MOET beter. Dat heet vooruitgang. Want er valt ook wat voor te zeggen dat er in landen zoals Nederland decadentie heerst. En dan niet decadentie in de zin van te hoge welvaart – want daar is niets mis mee, hooguit gaat dit om een nette verdeling van welvaart – maar decadentie in de zin van verval: gezapigheid, weinig daadkracht, politieke decadentie en morele decadentie. Sommige mensen hebben het wel heel makkelijk, en dat maakt lui. Te tevreden zijn, maakt ambitieloos, lusteloos, en stuurloos. Of alle verantwoordelijkheid voor je eigen leven op een ander afschuiven. Je valselijk als slachtoffer opstellen. Het verval maakt dat mensen andere prioriteiten gaan stellen dan die van vooruitgang, het streven naar hogere welvaart voor allen en daar zich vol voor inzetten. Het maakt ook dat er een desinteresse in elkaar ontstaat, en dat er ruimte komt voor wanprestaties, slecht bestuur, en een zesjesmentaliteit. Met het risico dat de positieve sfeer van wederopbouw en vooruitgang omslaat in mineur. De onvrede over een gevoel van achteruitgang is er, en in combinatie met politiek verval in het midden is dat een perfecte voedingsbodem voor polariserende radicalen.
Het maakt eigenlijk niet uit of die radicalen links of rechts zijn: ogenschijnlijk staan ze lijnrecht tegenover elkaar, maar in gedrag zijn ze exact hetzelfde: bijzonder intolerant tegenover anderen, andere meningen, tegenover de rechtsstaat, tegenover de democratie, tegenover kapitalisme, tegenover vrijheid, tegenover het vrije woord, tegenover jezelf kunnen zijn. In hun gedrag zijn zowel linkse als rechtse radicalen even intolerant, fascistisch en totalitair. Het afdwingen van maatschappelijke keuzes met bezettingen, het inperken, wegzetten en cancellen van mensen vanwege een andere mening puur omdat die je niet bevalt, het massaal volgen van burgers via digitale sleepnetten, burgers in de knel zetten met nietsontziende mechanische toeslagenaffaires en Groningendossiers, het dwingen van mensen om te leven naar jouw morele standaarden die je als superieur acht, is even denigrerend, fascistisch en totalitair als het ophitsen en wegzetten van mensen als reptielen, en dreigen met tribunalen en het uitsluiten van mensen vanwege hun aard of ras. Haten van anderen omdat ze in een andere sociale klasse zitten, een andere mening, cultuur of religie hebben, een andere afkomst hebben, deze mensen wegzetten als minderwaardig, ze uitsluiten, bedreigen of geweld aandoen is aan beide kanten even fascistisch en totalitair.
Kijk voorbij valse tegenstellingen als arm of rijk, links of rechts, progressief of conservatief, kapitalistisch of socialistisch, Moslim of Joods, man of vrouw, oud of jong, allochtoon of autochtoon…
De enige echte tegenstelling die ertoe doet is:
- Sta je aan de democratische, rechtsstatelijke, kapitalistische (uiteraard plus sociale) en humane kant die voor liberale waarden, privacy, veiligheid, vrijheid, tolerantie, samenleven, innovatie, positiviteit, relativering, vooruitgang, satire en dialoog is;
- Of sta je aan de radicale kant van denken in valse tegenstellingen, wij-zij denken, cancelen, morele superioriteit, kille afstandelijke technocratie, digitale surveillance, dwang, barbarisme, haat, onderdrukking, dreiging, geweld, fanatisme, humorloosheid, totalitarisme, terrorisme, oorlog en fascisme?
Kies maar. Drie kusjes op je luie verongelijktheid 😉



3 Reacties op “Radicalen”