Het ongemakkelijke verhaal

Door Driekus Vierkant 

Het ongemakkelijke verhaal, is het verhaal wat je eigenlijk niet wil horen, maar wel moet horen. 

Driekus!

Je bent de bedenker van een online personage, een twitteraccount, dat vrolijk en scherp misstanden in de Groninger politiek aanpakt: opgeblazen ego’s, gesjoemel met publiek geld, gelieg en corruptie. Het is een fictief plagend en soms irritant personage dat lekker foute politiek incorrecte grappen maakt. De mening van vrijheidsuiting. Een dikke boer die het nuchtere plattelandsgeluid met zijn klompen tegen de stadse elitaire gekte schopt. Wat heerlijk om te schrijven. Leuk tijdverdrijf en heerlijk creatief. Met wat vrienden heb je er veel lol mee en het publiek kan er hartelijk om lachen. Twitter voor de lol, en soms inhoudelijker blogs voor de diepgang. Er komt zelfs veel journalistiek respect voor. Onnavolgbaar speelt Driekus met woorden en met het publiek. Niet beseffende welke shitstorm er nog aan zou komen…

De Afvallige

Na enkele jaren blijkt dat een van de meest actieve mede-Driekussen de sier met je eigen plannen aan het maken is, mensen manipuleert, liegt, een wespennest van intriges aan het bouwen is, doet labiel, en sjoemelt met publiek geld: precies dat alles doet waar we juist tegen streden. Je stapt uit de samenwerking en de charlatan wordt subiet unaniem de groep uit gebonjourd. En terecht. Het gekrenkte egootje kon daar echter niet tegen en begon een valse stalkende lastercampagne tegen jou, geholpen door twee valse vriendjes, zelfs met een dedicated (en vrij hilarisch en doorzichtig) haataccount. Triest? Ja. Hypocriet ook? Yep.

Doei Oerdriekus

Dat was het moment om zelf afscheid van het account te nemen en aan een groepje vrienden over te dragen. Tijd voor nieuwe leuke dingen. De lastercampagne stopte echter niet, De Afvallige blijft boze brieven schrijven naar tal van organisaties, politici en journalisten, en maakt zichzelf daarmee belachelijker en belachelijker. Maar de poging tot karaktermoord is vals. Gelukkig weten de meeste mensen zijn bizarre gedrag goed in te schatten, inclusief bij je bestuursfuncties, die achter je blijven staan. Beter maar geen aandacht aan hem geven. Door de aanhoudende agressie vanuit De Afvallige wordt wel contact gezocht met een relatie hoog in de boom bij de politie, en is over en weer contact over de smaad en laster en het stalken.

Context

De sfeer op social media wordt ondertussen grimmiger. Onderwerpen waren MeToo, DEI, social justice, woke, FVD, vaccinatiewappies, extremisten, en ook Kaag met haar fanclub. En dat alles midden in Coronatijd waarin mensen in een heel klein bubbeltje terecht kwamen. Het werd er niet gezelliger op, op Twitter, zeg maar. Fijn om daar een tijdje niet meer op te zitten.

Aletta

Geruime tijd later word je door meerdere vrouwen (hi laiverds 😉 ) getipt dat een vrouw (laten we haar Aletta noemen), die soms voor De Afvallige (goh toevallig) en diens vrouw klusjes doet, zich stoort aan het account, en via appjes andere vrouwen ronselt om er als groepje tegen in te gaan. Zal wel, whatever. Get a life of zo.

Yletta

Je komt bijna een jaar later op bezoek bij een kerel die ook in je vriendenclubje zit en groot fan is van het account, vooral van de #luievrouwen posts met artistieke foto’s als ode aan schaars geklede, zelfbewuste, onafhankelijke vrouwen, voorzien van droge grappen. 

Zijn vrouw (laten we haar Yletta noemen, vriendin van Aletta) slobbert die avond het ene glas wijn na het andere leeg. Je vraagt geïnteresseerd – Coronatijd – ‘hoe doen jullie dat eigenlijk met de kids en allebei thuis werken, werkt de ene boven en de ander aan de eettafel?’ Als door een wesp gestoken reageert ze (met dubbele tong) “hoezo neem jij aan dat ik als vrouw degene moet zijn die naar boven moet?!” Wow. Heftig. Dat zei je helemaal niet. Insinueerde het ook niet. Gezellig hoor. Gevoelige snaar blijkbaar. Gevalletje vooroordelen en eigen perceptie negatief projecteren op positieve intentie. Interessante dissonantie.

Niet veel later belt die vriend op. Je neemt op: “hey man hoe is ie?” Je hoort hem schreeuwen ‘DAN VRAAG JE HET HEM ZELF MAAR!’, en hoort haar schelden en tieren: ‘NEE IK WIL HEM NIET SPREKEN!’, gevolgd door een handgemeen (sloeg ze hem nou echt?) en de verbinding wordt verbroken. Okay. Domestic violence. Nog heftiger.

Toch maar even hem bellen, op een later moment. ‘Wat is er aan de hand man, alles okay thuis, moeten we je in een blijf-van-mijn-lijf-huis stoppen?’ maak je nog als grap. Maar ook:”wil je mij niet betrekken in je huwelijkse shit, dit moet je zelf oplossen.” Yletta blijkt volgens hem recent veel van die boeken te lezen over intersectioneel feminisme, en dat alle witte mensen racisten zijn. Hij kan er deels in mee maar ze radicaliseert de laatste tijd nogal in dit gedachtengoed. Een jolig account dat die ‘stootaangevende’ schone naakten deelt is in haar woke moreel superieure en preutse bubbeltje natuurlijk heel erg fout. En dan nog met humor en grappen over feminisme ook. Bah! Mannen! Over haar bloedfanatieke onderwerpen mag je blijkbaar geen grapjes maken. Of zo.

Dus ben jij ook fout. (Ze deed de aanname dat je nog steeds betrokken was en geloofde haar husband niet). Ze was bang dat Driekus het roze twitterleger van GeenStijlreaguurders op haar vriendinnenclub af zou sturen. Alsof je daar überhaupt iets mee te maken hebt, wat een irreële angsten. En hoe durft hij eigenlijk met zulke foute mannen als jij en die andere vrienden om te gaan. Hij moet al zijn appjes laten zien, slaapt al dagen op de bank en wordt gedwongen om te kiezen: zij of zijn vrienden. (Eenieder die jou die belachelijke keuze voorlegt is sowieso af). Doorgeslagen woke en tolerantie, het zijn elkaars tegenpolen. Hij stapt uit de vriendengroep…

Woke666

Een van de nieuwe lichting Driekussen werd al eerder openlijk valselijk door wat zelfverklaarde feministische dames uit dit kliekje op Twitter beschuldigd van racisme op zijn privéaccount. Hij maakt later als Driekus een grap over nog een derde vriendin van Aletta en Yletta, we noemen haar Woke666. Zij drieën zitten in een lief clubje. Woke666 wil carrière maken in de landelijke politiek en gebruikt haar eigen kinderen in haar campagne. De jongste had gezegd: ‘Mama, ga maar niet naar Den Haag’. Heel schattig, maar dit was ook zo’n typisch gemaakt politiek PR-stunt opzetje. De Driekuspoliticus had er een tweet over geschreven: ‘Slim. Die kleine dan’. Onschuldig geintje. Zo werd het echter niet opgevat. Integendeel.

Aletta‘s attack

Een paar dagen later komt namelijk de aanval vanuit Aletta (die zich op lijkt te werpen als persoonlijke campagneleider van Woke666) en Yletta (met Woke666 achter de schermen): Aletta schrijft een onsamenhangend blog met psychedelische wanen vol achterdochtige samenzweringstheorieën dat het Driekus account zich op haar zou hebben gericht en stalkte (was niet zo), misschien wel haar zou kunnen hacken (nee hoor), dat het account seksistisch was (ja duh, het personage inderdaad, dat was juist de hele grap, het is immers een satirische parodie), dat het een hatelijk account was (welnee, integendeel) en dat jij – notabene al geruime tijd niet meer betrokken – daar allemaal achter zou zitten. De valse en heftige en ongefundeerde beschuldigingen vliegen via hun Twitteraccounts naar buiten. De grap is dat ze bij Driekus nooit echt als relevant of interessant werd gezien. Sorry.

Je weet van niets. Het overkomt je. Een lawine van haat. Je vraagt je af: “zit de manipulatieve hand van De Afvallige narcist of zijn gewiekste vrouw die jou zelfs ooit eens probeerde te versieren hier misschien weer achter? Ze is met hem getrouwd, en je wees haar avances terecht af. Speelt dat een rol? Er liggen banden tussen die twee en Aletta.” Hoe dan ook, je moet blijkbaar even gedoxxed en gecanceld worden! Het geronselde groepje vrouwen begint met ze mee te doen, het paarse legertje Bij1 / D66 Kaagfans. Misogynie! Cancel! Fout! Boe! Krijs!

Yletta bellen

’s Ochtends vroeg, zondagochtend. Je wordt wakker en leest de meest erge aantijgingen door wildvreemden. Je adres wordt op internet gegooid. Je kan allang niet meer bij het account dus je kan je ook niet verweren. Toch maar even Yletta bellen dan. Want even persoonlijk bellen is altijd fijn, toch?

Jij: “Hoi Yletta, wat je twittert klopt feitelijk niet, dit is schadelijk. Terwijl je weet dat ik al een tijd word gestalkt en belasterd doe jij er nu nog even een schepje bovenop. Wil je dat meteen verwijderen?”

Yletta: ‘ja maar ik heb zelf onderzoek gedaan [lol] en jij zit daarachter en wat je doet kan echt niet.’

Jij: “Vraag je man maar, ik zit daar allang niet meer achter, je beschuldigt de verkeerde. En wat is er eigenlijk mis met een paar artistieke foto’s van schaars geklede dames?”

Yletta: “het is misogynie, je hebt bovendien geen copyright van die foto’s, ik kan dat weten want ik ben jurist.”

Jij: “Nou als jurist moet juist jij weten dat je beter onderzoek moet doen en je kan ook gewoon vragen in plaats van aannames en valse beschuldigingen doen.”

Yletta: “Weet je wel dat zes procent van de mensen in ons bedrijf bij de LGBTI+ community hoort!?”

(Wat had dat laatste ermee te maken? Gaat het hier over het dunne laagje deugimago van jullie bedrijf en dat je bang bent voor associaties met een vrolijk satirisch accountje met mooie blogs, notabene voor vrijheid en voor zijn wie je bent? Is dat het? Zes procent is overigens weinig, maar hoezo breng je het seksleven van je personeel eigenlijk in kaart, daar heb je als werkgever werkelijk niets mee te maken, wat is dat voor creepy gedrag? Maar dit terzijde.)

Jij: “Luister, ik zit allang niet meer achter het account, er gebeurt niks raars, het is satire, het is een parodie, en wat je verder over mij beweert dat ben ik niet, integendeel, je kent me toch. Wat je nu doet is smaad en laster. Waarom bel je me niet gewoon als je ergens mee zit? Ik sta momenteel in contact met de politie over De Afvallige met zijn smaad en lastercampagne, moet ik jouw tweets ook met ze opnemen of verwijder je nou gewoon je tweets?”

Yletta: “okay ik verwijder de tweets wel.”

Jij: “wil je je vriendin ook informeren, want zij gaat ook te ver.”

Yletta: “Ja zal ik doen.”

Jij: “Dank, we praten wel een keer bij.”

Yletta: “Okay.”

Aletta blijkt echter fanatiek door te twitteren met smaad en laster. Ook Yletta doet toch nog mee. Dan nog maar even een appje naar Yletta, of ze Aletta wil vragen om ook te stoppen. Dat wordt geweigerd.

Aletta bellen

Dan zelf Aletta maar even bellen om dit vervelende misverstand uit de wereld te halen. Met elkaar praten is immers beter dan over elkaar praten. Toch? Of is dat naïef gedacht?

“Hey Aletta, met mij.”

“WAT, HOE KOM JIJ AAN MIJN NUMMER!”

(okee hallo vriendelijkheid, rustig blijven!)

“Die heb je me ooit een keer gegeven. Maar hee, wat jij allemaal schrijft, dat klopt niet. Ik ben allang niet meer betrokken bij dat account.”

“DUS JIJ GEEFT NU AAN MIJ TOE DAT JIJ DAT WAS.”

“Dat was geen geheim hoor. Maar al die beschuldigingen, die kloppen dus niet.”

“DAT GELOOF IK NIET, DIT IS GASLIGHTING, JE VALT ME LASTIG OP TWITTER EN HET ACCOUNT IS (stortvloed aan vage beschuldigingen etc etc).”

“Dat is niet waar. Ik vraag je om de tweets en je blog verwijderen en te stoppen.”

“MANSPLAINING! IK LAAT ME NOOIT MEER DOOR MANNEN IETS VERTELLEN!”

(wow, issues.)

“Jammer. Ik heb contact met de politie over de smaad en laster en het gestalk van De Afvallige en zal je daar dan aan toe moeten voegen.”

(ze hangt scheldend op.)

Okay… gaat lekker zo. Totaal niet voor rede vatbaar, hoog in de emotie. Het gevolg is dat ze nog ziedender losgaat op Twitter. Er wordt nog een bemiddelingspoging gedaan dat Yletta stopt en om met haar koffie te drinken. In plaats daarvan gaat ze door. Niet betrouwbaar qua afspraken ook dus.

Zowel Yletta als Aletta schrijven nog wat bijzondere emo-blogjes, los van de realiteit, ze waren nu ook nog eens zogenaamd bedreigd, en het is nu echt tijd voor de schandpaal. Lekker feitenvrij cancelen (over gaslighting gesproken!), en de superieure moraalfeministe uithangen. Uiteraard schiet een deel van Twitter er uit de losse heup in mee: precies dat waarmee het account de draak stak: hoe ironisch, haha. Humor verkeerd interpreteren als haat en dan zelf gaan haten, is ook niet het meest snuggere. Wel ironisch.

Woke666 en Marrieta666

Minder ironisch is dat Woke666 en Oerol vriendin 4 (we noemen haar Marrieta666) respectievelijk hun Tweede Kamer positie en VNO-NCW bestuursfunctie misbruiken om je bestuursaanstelling dwars te zitten. Met mensen die oordelen zonder je te willen spreken en met de ellebogen werken pas je natuurlijk voor een functie in zo’n organisatie. Succes, sterkte met alles, doei!

Ze lekten zelfs de interne sollicitatieprocedure naar een journalist van Krantje, notabene een Driekus insider, die hem begint te knijpen en denkt zijn straatje schoon te moeten vegen.

Vanuit de Tweede Kamer-positie werd druk uitgeoefend op de werkgeversorganisatie. Wat een machtsmisbruik. De organisatie durft niet op te staan tegen valse beschuldigingen van misogynie, een chantagedrukmiddel dat gewiekst door het damesclubje wordt uitgespeeld. Dit trucje hebben we Kaag ook zien doen.

Kijk, van twee blijkbaar gesjeesde dames is het jammer dat ze fictie en feiten, waarheid en emotie, en humor en haat niet goed weten te scheiden. Maar van Woke666 en Marrieta666 (en vriendin Jeletta666 niet te vergeten) mag je op hun posities verwachten dat ze wel aan waarheidsvinding en dialoog doen, en zeker niet hun functie misbruiken. Geldt ook voor zo’n journalist.

Zelf achter de schermen blijven en hun vriendinnen ophitsen en in de vuurlinie zetten. Lekkere vriendin ben je dan. Dat niveau zit dus in de Tweede Kamer hè! En dat niveau zit in de RvT van de RuG! Dat niveau werkt bij Krantje!

Het Groninger clubje Kaagfans, (aka de booswichtersclub, die zich vanwege vrouw-zijn in diverse gremia hadden ingevochten) dacht hun momentum te moeten verdedigen, en Driekus was met zijn politiek incorrecte maar onschuldige grappen even het ideale slachtoffer. De nieuwe lichting Driekussen trok de stekker er maar uit, want Twitter was toxic geworden. Toxic femininity.

Driekus is back in da hood!

Gelukkig is Driekus na 2 (of alweer 3?) jaar onder een trekker te hebben gelegen weer terug, met veel gezelligheid en grollen. Ook met artistieke foto’s van prachtige zelfbewuste, sensuele, zelfstandige en onafhankelijke vrouwlui. Oh die stoute Driekus toch. Foei jong, hai toch Driekus 😉

Je leert mensen wel kennen zo. Wie het achter de ellebogen hebben, wie achter je wegduiken, wie doorgedraaid zijn. En ook wie je echte vrienden zijn, wie karakter hebben, die achter je blijven staan, ondanks de haat en de pogingen om je uit elkaar te drijven. Hartjes en boks. Dank.

Dit ongemakkelijk verhaal vertelde ik dus gisteren aan een lief vriendinnetje. En tijdens het vertellen van dit verhaal zag ik haar van de ene verbazing in de andere vallen. Ik merkte aan mijzelf en mijn lichaam. Dit verhaal moet er nog uit. Dus bij deze. Mijn ongemakkelijke verhaal.

Drie Kusjes. Lief zijn.